Porzucona Dusza

Nie wiem czy bez Ciebie

Czy po prostu sam ze sobą

Że ja ją też

Przyznaje że stłumiłem uczucia

I starałem się mocno by serce swe schować

Ale ja ją też

Choć odeszła gdzieś bez słowa

Ja też bardzo mocno ją kocham

Prawią o przeszłości o mnie jako o innej osobie

On był miły i wrażliwy dobroduszny złoty człowiek

Co się stało?

Serce ma swoje granice każdy kiedyś musi odejść

Ja milczę bo czuję zbyt wiele

I chociaż się staram to ciągle za mało

Tak bardzo chce móc wystarczać dla Ciebie

Nie ma bezpiecznej pozycji

Szepty cieni każą myśleć o wspomnieniach które blakną

Łóżko wydaje się obce aż za bardzo

Nie mam siły by z tym walczyć

Proszę przyjdź zapalić światło

Jakby się wdarł gdzieś okruch lodu

Opadły liście gdy mocniej zawiało

I uschnęła w dłoniach mi róża ze wschodu

W miłości rzekomo nie liczą się zyski

W uczuciach zostałem bankrutem

Zostawiając smutek odeszłaś ze wszystkim

Gdy pogoń za lepszym jutrem to złudna nadzieja

Na szczęście przed którą nikt się nie schowa

Co każe nam w kółko zaczynać od nowa

By licznik przed metą się znów wyzerował

Moje myśli stale próbują Cię wypchnąć

Gdy głowa jest pełna od wspomnień

Miłości dla której poświęciłem wszystko

W świecie naznaczonym fałszem

Twoje usta miały mówić prawdę

Choć tak słodkie to skalane kłamstwem

Sam już nie wiem gdzie mam znaleźć prawdę

Nie działa dobrze na korzyść serca

Chwilę gdy w brzuchu były motyle istna tragedia

Gdy w ćmy je zmieniłaś musiałem przegrać

Dobrze myślę że mogę powiedzieć po prostu wspaniale

uśmiechem odpowiem na Twoje każde następne pytanie

Prawda jest taka że gorzej być chyba już nie może wcale

Gdy znów niżej niż dno może sięgać wylądowałem

Jest jak wewnętrzna blokada

Choć tak bardzo chcesz

Nie możesz płakać

Znów mówisz że chyba na przekór nam los wyjdzie

Gdybym był wtedy przy Tobie

Zadbał o Twoje psychiczne zdrowie

Żyłabyś tutaj po dziś dzień

Jak w głupich komediach

Miłość, śmiech i szczęście

Jak bardzo się można pomylić

Gdy oddajesz serce w niewłaściwe ręce

Wszystkie latarnie już zgasły słyszę jak budzi się miasto

We mnie ten ogień wypalił się dawno

A jednak wciąż w myślach przewijam Twe imię i przeszłe rozmowy choć wiem że nie warto

Każdy ma inne miary