Sema

dediği yerdeyim...

Ağladıktan sonra gelen uyku. Sanki geçecek gibi gelir insana, uyursun, kalkarsın geçmez. Geçer mi hiç?

'Eşyayı dahi incitme’ diyen bir medeniyetin mensuplarıyız. Su içtikleri bardağı öpen Mevlevileri düşünün. Ormana girerken, genç ağaçları korkutmamak için baltanın sapını bezle saran Tahtacıları. Şimdi ise birbirlerinin küçük bir hatasını bekleyen ne çok insan var. Dolayısıyla, ne çok acı…

Duyanlara Duymayanlara...

Tam çözdüm artık Tumblr’ı dediğinde yeni yeni şeyler keşfetmeye başlıyorsun. Labirent gibi içinde bir sürü gizem var , girdin mi çıkamıyorsun. Ne güzel bir uygulamadır Tumblr.

-Seni çok üzdüm  +Beni üzen tek sen olsan keşke  -Seni kim üzdü, söyle onları yerin dibine gömeyim  +Ben onları gömdüm 

Bizi Ramazan'a ulaştıran Allah'a Hamdolsun.

Cahit pankreas kanseridir. Elem dağları kurulmuştur gene tüm sevdiklerinin kalbinde. Günden güne erir, bir süre sonra yataklar olur meskeni şairin veya cehennemi. Sık sık dostları gelir ziyarete, onlara durumunun kötü olduğunu belli etmek istemez. Cahit, Rasim Özdenören’den fıkra anlatmasını ister, çocuklara gülümser. Yine ölümün yaklaşmasının verdiği hüzünle ona refakat eden Erdem Bayazıt’ın elinden tutar bir gün. “Erdem” der “Kırlarda çiçekler artık bensiz açacak."