Hayvanların uçanından kaçanına, insanların en zekisinden en aptalına, hepsi benden korkar, bana saygı duyar, beni severdi. Hayvanların duygularından emindim, çünkü yalan söyleyemeyecek kadar saftılar. Ama insan denen o ölümlü mahluk, her türlü belanın, her türlü melanetin kaynağıydı. Kahramanına da, hainine de, cesuruna da, korkağına da, yaratıcısına da, yıkıcısına da, asla güvenilmezdi. Birbirlerine yaptıklan kötülükler yetmezmiş gibi, kurdundan kuzusuna, çiçeğinden ağacına her türlü canlıya zarar vermekten çekinmezlerdi. Ne çekinmesi, bu kötülükten zevk alırlardı. Onlarla uğraştığım kadar ne titanlarla ne devlerle ne de tanrılarla uğraştım.

Yeni tip Nazi'ye bakarken, babasının bir zamanlar anlatıklarını anımsadı Yıldız. Türkiye'de faşistler de her zaman devletin yanında olduklarını söylerlermiş. Ne zaman hak arayan grevci işçilere saldırsalar yahut hükümetlerin baskıcı politikalarını protesto eden gençlerin mitingini bassalar, polisler geldiğinde hemen onların yanında yer alır, "Biz bozgunculara, vatan hainlerine karşı devletimizi, bayrağımızı savunuyoruz" derlermiş. Demek ki faşistin Almanı da Türkü de aynıydı. İnsani hiçbir değerleri yoktu. Devleti korumak için yapılan her türlü eylem mübahtı. Devlet ne yaparsa yapsın, o da mübahtı. Çünkü devlet kutsaldı. Devleti yönetecek olan führerlerini de bir tür tanrı olarak görüyorlardı. Kudretli, cesur, bilge ve acımasız bir tanrı. Tanrı diye düşününce aklına Zeus geldi. Cemal'in resimlerini yaptığı Baştanrı Zeus...

Neden bu varoluşta tekrar karşılaşsınlar ki? Yine de eğer önceden belirlenmiş olsaydı, neden aşkları heba olsun ki? Biri nafile ağlar, diğeri nafile özler. Biri suya yansıyan ay, diğeri aynadaki bir çiçek…

Your looks are laughable/ unphotographable.

anlatmadık yine de…

Hayatım boyunca yanlış şeylere heves ettim durdum.”

"Düzeltemiyorum hayatımı. Neresinden çeksem, öteki yanı bozuluyor. Gel İstanbul'a. Konuşmadan dolaşalım. Tepelere çıkalım tepelere, uçmayı duymak için. İnimdeyim, dükkanın üstünde. Şiir, belki biraz şiir."

Tavsiyenizden yararlanmayı ihmal ettiğim için beni affedin; başka her mevzuda tavsiyeniz rehberim olacaktır, ama önümüzdeki meselede neyin doğru olduğuna karar verme konusunda eğitim ve meşale gereği kendimi sizin gibi genç bir hanımdan daha ehliyetli görüyorum.

Gurur daha çok kendimizle ilgili görüşümüze bağlıdır, gösteriş ise bizim hakkımızda başkalarına ne düşündürtmek istediğimize...

"Eğer insanlara söyleyecek iyi bir şeyin yoksa, hiçbir şey söyleme." İrvin D. Yalom

Gök, ziyasını biraz kısmış gibi, içimde dinlenmek ihtiyacı var, içimde hafif gıcıklayıcı bir tebessüm var.

Sen kimsin?

Doktor Nuri Müslümanları karantina kurallarına uydurmanın Hristiyanları uydurmaktan zor olduğunu tecrübeyle biliyordu.

İçki içememek düşüncesi beni korkutuyordu. Kitap okuyamamak düşüncesi beni korkutuyordu. Günseli'yi sevecek gücüm, isteğimin kalmaması ihtimali beni korkutuyordu. Ona bu duygularımdan bahsedemiyordum. Beni sevdiğini biliyordum; onu öpmek istemiyordum.