#tutunamayanlar

Benden hoşlanmadığını bilmek kolaydı.

Asıl zor olan,

Ne yapacağımı bilmiyorum.

Seni sevmekten vazgeçebilirim belki.

"Yatağımın karşısında bir pencere var. Odanın duvarları bomboş. Nasıl yaşadım on yıl bu evde? Bir gün duvara bir resim asmak gelmedi mi içimden? Ben ne yaptım? Kimse de uyarmadı beni. İşte sonunda anlamsız biri oldum. İşte sonum geldi. Kötü bir resim asarım korkusuyla hiç resim asmadım; kötü yaşarım korkusuyla hiç yaşamadım."

Oğuz Atay - Tutunamayanlar

Bu cümleyi okuduktan sonra yaptığım resimleri tek tek çerçeveleyip asmaya başladım🎨

“İyiyim,” dedim.

Yalan söyledim.

O da inandı.

İnsanların birbirine söylediği en büyük nezaket galiba bu:

Senin yalanını fark edip seni mahcup etmemek.

Sonra gitti.