kimyasal

kokunu duymadığım bir sabaha uyandırma beni.

balkona çık, sigaranı yak, bir kaç paket söndür, sabaha kadar düşünceler kafanı siksin.

bazı şeyleri yüreğimde hâlâ affedemedim, gerçi çoğu şeyi affedemedim. kaçtığım her ne varsa dolup taşıyor artık içimde. sığınacağım bir liman falan da kalmadı. ben kendi başıma kaldım öylece.

Sana benzeyen birini gördüm, sonra yürümeye bile mecâlim kalmadı.

ölümcül bir dürtüydü. vücudum, aşkın için yalvarıyordu.

sen şiir sanıyorsun kan geliyor ağzından

Bir de geceleri uyku tutmuyor sabahı zor ediyorum, ulan bu öfke denen illet var ya, dişlerimi sıkıyorum.

Okumuş etmiş kadın. Gözünün feri sikilmiş diyemedi de meth çekenler gibi dedi.

al eline gök fırçayı, içimi maviye boya.

son nefesi vermeden ve sarılmadan toprağa tenim, dudaklarını dudaklarıma göm. ağzımın tadıyla öleyim.

kaçtım sandığım ne varsa gece üç gibi karşımda.

uykularım ve nabzım genellikle düzensiz