Belki de aşkımız yalnızlık kökenliydi. İkimiz de biliyorduk, doymak bilmeyen bir beraberlik açlığı içindeydik. Bir keresinde, diğerlerinden çok uzakta hiçbir şeyin yetişmediği çorak toprakların ortasında gri taşların olduğu küçük bir sır keşfetmiştik. Oturduk ve bu kez gün ışığının tamamıyla yansıdığı denize baktık. Elimi eline aldı ve dedi ki: Dün gece bir rüya gördüm, sen ve ben acı bir şekilde birbirimize bağlıydık. Oturduğumuz o yere hemen evimizi inşa ettik. Ve bu benim, onun, hayatımızı değiştirdi.
Yalnızdım ve bu yalnızlık bana aitti. Yalnızlığı kimse yaratamaz. Birbirimize acıyla bağlıyız.
2023
Artık bu sözleri anlamlı kılan tek şey Bergman'dan çıkmış olmaları.


















