C.

Bir kere şaşırtsan hananı haraba mı koyarlar amk.

Kendimle yüzleşmeyi bırakıp ucuzluklara sığındığım gün öldüğüm günmüş, bilincinde değildim. Maziyim.

"Bir paltonun düğmesi olmak ile içindeki beden olmak arasında çok fark vardır. Düğme palto için, palto beden içindir. Aralarındaki ilişki ise tıpkı hayat, insan ve ölüm gibidir. Hayat ölüm için, ölüm ise insan içindir. Çoğu zaman ölümü sırtlar insan. Beden paltoyu soğuktan, insan ise ölümü korkudan titrediği için giyer. Hayatı ilikler üzerine, örter, gizler kendini. Hayatla kapatır insan kendini, çünkü bilir başka türlü inandıramayacağını etrafındaki normal olmayı uyum sağlamak zanneden dostlarını. Bilir eğer sezerlerse sırtındaki ölümü, bir palto da onlar atar sırtına dostça bir hareketle. Bir ölüm daha giydirirler sırtını sıvazlayıp teselli cümleleriyle iyileştirdiklerini zannederek sağda solda hakkında gururla "bir dostum vardı, hayatını diktim!" diye bahsettikleri dostlarına. Klavyede bir harf kayar sadece, "hayatını siktim!" diyemezler. Kâbil'i bahane eden ile Âdem'e küfredenler arasında mekik dokurken hayat, atmaz önüne dün gece yetimhane'den kaçıp caminin önünde kendiyle nöbetleşe uyuyan çocuğun önüne bozuk para. İçinden geçtiği ilmekle sevişirken, doğurmaz yeni hayatlar ve yeni başlangıçlar. Bir ayağı çıkıntının üstüne denk gelecek şekilde yerleştirir tabureyi, kendini asamadan yere yapışır insan. Ertesi sabahın "dün mükemmel bir gün geçirdim" cümlesiyle siliverir cinayete teşebbüsünü. "Ne de olsa nefs-i müdafaa'ydı!" diye savunur kendini. Kan akışkandır, birikmez sözün bittiği yerin tam solundaki boşlukta."

Konuştum, yenilmişlerin en iyi jönüydüm. Zaten ölüm, boktan hayatların vidanjörüydü.

kramponunuzun tabanını.

Nedendir her zaman silahları getiriyor göğe kanla çizilmiş aydan gece. Karanlık indi mi artık, korkuları bitiren utangaç haydutlar çıkıyor ansızın dağlarıma. Bulup öldürecekler beni, anlıyorum nedendir. Nedendir her zaman silahları getiriyor ev bittikçe kurulan mezardan şehir. Durulmaz bu dağlarda artık, bu hışırtıda; yapışmalı kabzalarına yollara inip uzun parmaklı silahlarına halkın, alışkanlık yüklemeli biraz korkaklığıma. Kamyonlara binmeli hatta, çiçekler toplamalı usandıkça kıpırdayan çürümüş bir yürekle. Varıp kıyısına cesur bir uçurumun, uzun bir hançere doğru akşamla uyumalı.