Kinyas.

bazı şeyleri yüreğimde hâlâ affedemedim, gerçi çoğu şeyi affedemedim. kaçtığım her ne varsa dolup taşıyor artık içimde. sığınacağım bir liman falan da kalmadı. ben kendi başıma kaldım öylece.

bir insan hayalleriyle nereye kadar yaşayabilir?

en kara günahları işletecekleri zaman şeytanlar, bunu önce sevap diye yutturmaya kalkarlar.

Bana adres sormayın, bugün kendimi bile bulamam ben.

Senin omuzların benim yüklerimi sırtlayamaz.

Günahlarım adına ettiğim tövbeler yetersiz kalıyor kalbimde.

Seni seversem beni kıracağını biliyorum. Lakin bir ihtimal sen de beni seversen, bununla ne yapacağımı bilmiyorum.

Kronik akşamlar sabahladı.

Ben idama giden bi' adamım, yaşamak son isteğim.

Ruh yoruldu, cesedin içine hapsolmaktan.

Ama jeongguk, inan bana, düştüğüm o şehvetin tadı, sizin kutsal kitaplarınızda tarif edilen ateşin içerisinde binlerce kez yanmaya değer.

Onu sevdiğimi söyleyemem çünkü duygularım yok ama hayattaki tek bağımlılığım olduğunu itiraf edebilirim.