özgür•

“Üstünden çok zaman geçti bunların ama benim hüznüm hepsinden eski.”

SENİ YAŞAMAK BİLE TÜKETMEDİ KİM ONLAR

yusuf'u iten el de sevdiklerinindi, beni iten de. ama ben peygamber değilim, bu karanlık beni öldürür.

kim itti, kim tuttu, kim tutmadı. hatırlıyorum hepsini hiçbirini unutmadım.

bütün bunlara değdi diyeceğim bir an için bir gençlik harcadım. bütün bunlara değmedi

nolur biri beni bulsun artık. “sen burdasın” desin.

“İşte babamın kayıtsızlığından kaçıp, ölmüş annemin kitaplarına sığınmam böyle oldu.”

bir aralar yazıyordum, anlatıyordum, konuşuyordum. öyle geçer sanıyordum galiba. baktım olmuyor teker teker bıraktım hepsini. teker teker döndüm yüzümü hepsine. şimdiyse kendimle bile konuşmuyorum. insanın en azından kendiyle konuşmaması ne acı. insanın sahip olduğu belki de tek şeye sırtını çevirmesi ne acı.

Ben sana sevgimi helal etmiyorum

dünyadaki bu sevgisizlik. kahrediyor beni.

sen bir türkünün iç çekişisin.