“Bu dünyada artık bir boşluktan ibaretim.”

“Neden her aşk bir kadının cenazesini kaldırır mutlaka.”

“Zaten bütün hayatımız bir ahtan başka nedir?”

“Ne olur beni bu kadar kolay anlamayın! Biraz düşünün, siyah beyaz algılayıp üzerime etiketler yapıştırarak birtakım çekmecelere kilitlemeyin beni.”

“Bana yalan söylemeni isterdim aslında. Çünkü insan ancak kaybetmekten çok korktuğu bir şey için yalan söyler.”

“...bir insan uzun süre yüreği çarpmadan dayanamaz ve sen uzakta olduğun sürece bu yürek nasıl çarpar?”

“İnsanlar tuhaf. Kendilerini sevmeyen, önem vermeyene daha bir büsbütün tutuluyor, kendisini küçük görür gibi olana musallat oluyorlar.”

“Hayattaki her şey gibi, zamana zaman tanırsanız her şeyi çözümler.”

“Körler dünyasında yaşayıp gözleri görmenin ne demek olduğunu bilemezsiniz, ben bir kraliçe değilim, hayır, yalnızca dehşeti görsün diye dünyaya gelmiş bir kadınım.”

“Laf, laf, sadece laf. Kalpten eser yok.”

“Mamafih neşe insanın içinde bulunduktan sonra, hayat onu ne kadar meydana çıkmaktan men etse, ne kadar boğmaya çalışsa yine ilk fırsatta kendini gösterir.”

“İnsanlar aslında itoğlu ittir, değilmiş gibi numara yapmalarının da yararı yoktur.”

“Zaman akıp gider. Zamanın önünde kimse duramaz. Ah ah. Böylece içimizdeki, dışımızdaki çürümeye de yenilenmeye de engel olmaz.”

“Uykuyla dinlenemeyecek kadar yorgunum artık.”

“…benim hayatım sürekli bir büyük oyundan ibaretti.”

“İşte diyorum güneşin son gülüşü, işte kalbimizdeki son yangın.”

“Yabancıların en yakınıydın sen!”