visal

ben biriyle küsmüşüm zamanında, kimseyle barışamıyorum

beni kim aklında tutacak

seni öyle özlemişim ki alıp koynuma uyutmam gerek. hiçbir şey sormayacağım. ne oldu ne bitti. zaten ben de sen kadar biliyorum, benim bilmediğimi sen de bilmiyorsundur zaten. nisan yağmuru da yağıyor. bahar da geldi demek ki. ne yarım kaldıysa tamamlarız. ne bozulduysa düzeltir. istersen ağla. sen ağlarsan ben de ağlamaya utanmam belki.

nasıl kendin olduğunu hatırla. ancak kendini aşarak. sen onlar değilsin. bir gizli ormanda, bir saklı çadırın en ücrasında bir yatakta kendine gelemezsin. yaralandın elbet ama sen sarılarak iyileşemezsin. senin yerin at üstü dörtnaladır. senin şifan ancak sen olmaktır. sana memleketin en iyi kamını bulup getirdim, en iyi otacılarını. sürdüler ellerini yarana ve kardılar binlerce otu binlercesine. sen öyle yatıp bir kabusa, bir merhemle bolca terleyip iyileşecek kız mısın. diledim inan. bir ilaç versinler de iyileş istedim. biraz uyu da büyü istedim. yok olmadı olmuyor. durmuyor bu kemer bu belin üstünde. sen o kız değilsin madem, öyleyse olmayıverirsin. sen şu dağların alaca kuşusun, şu denizin en karası, bir yarın kurdusun, bir inin yılanı akrebi. kalk da üstümüzü giyelim. açınca savaş örgülerini başın ağrımaz sandım. kanayan yere bastırmaya utanıyorum diye ellerimi, sararlarsa geçer sandım. yok. o bizim hikayemiz değil. kalk saçlarımızı örelim ve kuşanalım onların zırh dediği kendi etimizi. soydum soydum kızım soyulmuyor derin. olmuyor gece, senelerce denedim, başka bir ihtimal aradım, siktir. benim ben olmaktan başka çarem yok değil. benim ben olmaktan başka isteğim yok. öyleyse bırak bildiğimiz gibi oynayalım. boynum kesilmişken bile sanki dudağımın kenarında su damlasıymış gibi bu, elimin tersiyle silip koştuğum zamanlar gibi. her zamanki gibi. zamandan öte ve mekandan ayrı, başka, başka; ben gibi. kana kan. dişe diş. nasıldı. dur. aslanlar aslanlarla. ne bu alnındaki boncuk boncuk ter. zehri akıtayım derken ruhumu kaptırıyordum az daha. zehir yok gece. biz varız. ben ve ben. zehir de benim, şifa da ben. iyi de kötü de. su ve ateş. karanlık ve aydınlık. toparla hadi. bıktım bu zırvalardan. ehlileşmek kulağa yeterince eğlenceli gelmiyor. hem sıkıldım ütülü bileği düğümlenmeyen gömleklerden. bana bir ayna getir, nerede kırdıkların, içlerinden bir taneyi korkma kesilmez elin; tut da getir, bin parçaya bölünmüş de olsa bir parçası kafii, ayna aynadır. bunu unutma.

alemim, aynam, aynım benim. nasılsın. seni çok özledim.

kız yorgun fakat sevinçli. istiyor ki cesaretini işittiği erkek yine cesur olsun ve kendisini esir etsin. fakat kız gururludur ve inatçı. kendisine yenilen erkekten nefret eder. istemez. kendisini yenen erkeğe kin bağlar. onu da istemez. öyleyse nolacak. bunu ay da bilmiyor. *

“burada kalamazsın, başa dönemezsin ama dön. eve dön. şarkıya dön. kalbine dön.”

-görmesen de susmuyor için, neden?-

kaldığımız yerden devam edemezsek çünkü gitmişsek, yarım kalanı sürdüremezsek çünkü bitmişsek; o zaman yeniden başlarız. bu kadar yol geldim doğru ama ben seninle bir yolu yeniden yürümek için en başa dönmeye de razıyım.

“Üstünden çok zaman geçti bunların ama benim hüznüm hepsinden eski.”

SENİ YAŞAMAK BİLE TÜKETMEDİ KİM ONLAR