yazgı

her yerden dönülür sanıyorsun ama bu saatten sonra ben evimin kapısını çaldığımda açanın sen olmadığını bileceğim, sense kapın çalındığında gelmeyenin kim olduğunu.

cüzdanda ki resminin yerini başka resimler alır da yüreğimde ki yerini, adın her geçtiğinde üşüyen içimi ne yapacağım. unut demeyi biliyordun. hadi bunu da anlat.

tamam bizden olmazdı ama şimdi sen orada ben burada nasıl.

“bu saatten sonra sana olmadığın bir fotoğrafta kaybettiğin her şeyi görmek yakışır.”

“sana başkasının saçlarını okşatan hayat, benim saçımı döken hayatla aynı. ”

“kıskanmıyorum da artık seni. başkaları sana dokunduğu zaman kahrolmuyorum. gece gündüz seni düşünmüyorum. senden uzakta göğsüm sıkışmıyor. alev alev yanmıyor içim. nereye baksam seni görmüyorum. ansızca gelmeni beklemiyorum.”

sorsalar diğerlerinden farkın yok, ama bana bir çocuğun kahkahası kadar güzel geliyorsun.

“aldığın nefes ciğerlerini acıttığı zaman konuşalım, şimdi yaran yarama denk değil.”

evet, tüm bunlar bitecek ve biz seninle karşılıklı sigaralarımızı yakıp, bütün şehri tutuşturacağız.