gözlerime bak züleyha, günahtan uzak gözlerime acıyarak bak züleyha. beni bir sen bu zindanlarda çürütürdün zaten.

keşke seni kurtarabilsem. kalıplaşmış fikirlerinden. dünyayı benim gözümden göremeyen gözlerinden. seni benim gözümden göremeyen gözlerinden. seni senden. kurtarabilsem keşke.

kalbini verdi o bana. ben ne verdim ona, ıstıraptan başka. bir gurur kör etti gözlerimi, ayaklar altına aldım kalbini.

evimin bacasından buruk bir türkü gibi tütüyorsun. bana da bu türküde ağlamak düşüyor.

sonra öyle olmadı. ben hep böyle sonra öyle olur dedim. bekledim. inadına olmadı. bir yerinden çatlayabilen her şey kırılmaya başladı.

her şeyi güzel hatırlamak zorunda değilim. herkese minnet, herkese hayatıma girdiğin için ‘iyi ki’ içeren cümleler kurmak zorunda değilim. bazı şeyler ve bazı insanlar gerçekten kötüdür ve kötü hatırlanması gerekir. 

dünlerin hatrına bugünleri değersizleştirmekten yoruldum anne.

saçlarından çiçek tohumları dökülürdü, bizim evse bahçesizdi çok üzülürdüm.

ağzından buraya bu şehre yirmi ölümcül günah ve iki yol uzadı. kan gibi aktım öyle yollardan, geçtim diyemem. geçmek bir çok cümlede farklı eylem olduğundan. geçimsizim ne zamandır. evdeyim, duruyorum desem yalan oluyor durmak bir biçim olduğundan. biçimsizim ne zamandır. yaşamsız. bulanık.

sende bir şeyler var ali. dilindeki düğüm bir bana çözülmedi. bir insan memleketine bu kadar uzak olmamalı.