Hasan Ünal

Sende ki huzur şeye benziyor; Yeni doğmuş bebeği öpüp koklamaya.

Seni öpmek sevgili, Ölüp ölüp dirilmektir…

Sarılasım var, kavuşamadığım birisine.

“Sen hiç bir başkasını kendi parçanmış gibi hissettin mi?”

O zararsız sandığım gözlerinde Bir zehir var ki Bana neler yaptırır...

"Onca insan arasından kalkıp da kilometrelerce uzakta olan birini sevdiğiniz, seçtiğiniz için "hayatın bir bildiği var" diyebilmektir. televizyonun karşısına geçip oturduğunuzda bile, evdeki en dağınık halinizde bile onun yanında olmayı istemek, onun da aynı şeyleri düşündüğü inancına güvenebilmektir. "özlemek" kelimesinin hakkını vere vere yeri geldiğinde gözyaşlarınız gülümsemenize karışmış uyumak ve uyurken onu düşünmemeyi dilemektir, çünkü uyku ve o hiç iyi anlaşmaz. sırf sesini duymak için telefon açmak, saçmasapan ya da ilginizi çekmeyecek şeyler olsa bile anlattıkları dinleyebilmektir. en kötü anınızda anne babanızı bile değil, onu arayarak, tüm sevdiklerinizi es geçebilmektir. ve en önemlisi dahası en zoru, onun sizi çok sevdiğine inanıp, tüm korkuları bastırarak o uzakta dahi olsa ona güvenebilmektir.."

Hayaller ile hatalar arasinda gecen bir ömür. Umarım hatalarımız ders. Hayalerimiz ise gerçek olur.

Sadece tabuttayken mi anlaşılır insanın öldüğü?

Bir şeyler var. Anlatmaya başlasam hiç susmayacağım. Bir şeyler var, anlatamıyorum.

Cepteki fazlalık karakterdeki eksikliği tamamlamaz, aklınızda bulunsun.