Ontspannen binnen een structuur
Afgelopen week heb ik twee workshops gegeven voor leraren in het basis onderwijs ergens in het midden van het land. Met als thema hoe kan je ontspannen binnen een steeds stakker wordende structuur.
Het is niet voor niets dat steeds meer leraren ziek worden. Immers om gelukkig te zijn in je baan heb je een gevoel van autonomie nodig. Regelzucht van de overheid en schaalvergroting helpen hier niet bij. Het programma wat leraren moeten afwerken laat weinig ruimte voor creativiteit. Hoewel duidelijk is dat dit systeem zo niet kan blijven functioneren, moeten de huidige leraren "overleven" binnen dit systeem.
In mijn overtuiging is de enige optie ontspannen binnen de structuur. De normale reactie op veranderingen die van boven opgelegd worden is weerstand. Maar weerstand kost heel veel energie. Mensen die in gevecht gaan kunnen het lang vol houden. Maar op een moment is het op. Rest alleen nog maar de uitweg van de ziektewet. De kunst is om te leren ontspannen en mee te bewegen met de stroom. En daarbinnen je ruimte vinden.
Ontspannen is in tegenstelling met wat meeste mensen denken een actief proces. Het vereist bestudering van wat er nu van je verwacht wordt. En dit accepteren. Dit laten bezinken. Als je werkelijk contact hebt met wat moet kun je opzoek naar de ruimte. Door de situatie naar je hand te zetten. Door creatieve manieren te vinden in hoe jij als leraar het programma gaat invullen. Om in de juiste flow te komen is het nodig dat je jezelf uitdagingen geeft. Slaafs het opgelegde programma volgen leidt tot verveling.
In de workshop viel mij de bezieling van alle aanwezigen op. De passie voor het onderwijs is groot. Maar ontspanning is wel een ondergeschoven kindje. Veel mensen gaven aan last te hebben van spanningsklachten. Geen idee te hebben hoe hiermee om te gaan. Maar als ze dat niet op een of andere manier gaan leren zal het ziekteverzuim onder leraren alleen maar toenemen.












