Τα κατάφερα

Σου λέω κλείσε το κινητό

και πάμε ν'αραξουμε ταράτσα.

Άσε τα gourmet και τα κινέζικα

Δεν θέλω νεύρα και φωνές μωρό πια κουράστηκα …

Πάντα να προσέχεις

Είναι οι λέξεις,

οι στιγμές

είναι οι φίλοι που θα δεις,

είναι οι γνωστοί

και θα χορτάσεις μικρές χαρές

" Να είμαστε αγκαλιά σε μια θέα μακρινή

και αν είμαστε ξεχωριστά να νιώθουμε κενοί"

που ξυπνάς από τον υπνο που -εκανες δεν εκανες-,

και τρέχεις για να προλάβεις μια ζωή,

που κυλάει ασχέτως με το πώς αισθάνεσαι.

Είναι από αυτά τα πρωινά,

που θα πέθαινα να σε έβλεπα στο κρεβάτι διπλα μου,

και ας ξυπνούσες κατσουφης.

Είναι αυτό το βάρος στο στήθος,

ο φόβος πως τελειώνει κάτι πριν καν αρχίσει.

Και εγώ χρειάζεται να σηκώσω αυτό το βάρος για μια ημέρα ακόμη,

χωρίς να μπορώ να κάνω τίποτα διαφορετικά.

Για αυτό σου λέω φύγε μια και καλή,

αν δεν ξυπνάμε μαζι,

αν δεν είσαι εκεί για να μου λες καλημέρα κάτι πρωινά σαν και αυτά,