Μου το χρωστάω πλέον να μαι εντάξει

Μαρεσεις έτσι όπως είσαι και όπως γεννήθηκες τι να την κάνεις μωρό μου την σιλικόνη

Καμία επιτυχία δε μου φτάνει θελω κιαλλη

όσα και να κατάφερνα πάντα μου μοίαζαν λίγα

Δε θυμάμαι ποτε είπα το σ αγαπώ μα δε ξεχνάω τη νύχτα που το ένιωσα

μα σε θέλω εδώ μαζί να με κρατάς όταν χάνομαι...

Αγάπησα τον κόσμο πιο πολύ απ όσο αντέχω

Μ'αφήνεις όταν σε χρειάζομαι

και οτι μ'εριξε τ'αγκαλιασα για να με ξαναριξει

Είχες εκείνο το βλέμμα που με παρέσερνε

Γιατί να φτάσω στο σημείο να σου πω ότι στα λεγα

Δεν πίστευα ποτέ μου στο για πάντα μα θέλω να με πιστέψεις

Ένα δώρο στον καρπό μας το έχουμε για φυλαχτό μας

Έχω φιλίες που κρατήσανε μέσα στον χρόνο

Το βλέπω στα μάτια σου θέλεις να μείνω όμως πάλι με διώχνεις