Μου το χρωστάω πλέον να μαι εντάξει

Αναρωτιέμαι αν με νιώθει έστω και λιγάκι

Όποιον σε πλήγωσε θυμήσου να ξεχνάς

Είναι οκέι το να σπάσεις, να κλάψεις και να λυγίσεις όμως μετά πρέπει να προχωρήσεις

δε θυμάμαι γιατί μα για μένα η απουσία σου πάντα ήταν αισθητή

Μαρεσεις έτσι όπως είσαι και όπως γεννήθηκες τι να την κάνεις μωρό μου την σιλικόνη

Καμία επιτυχία δε μου φτάνει θελω κιαλλη

όσα και να κατάφερνα πάντα μου μοίαζαν λίγα

Δε θυμάμαι ποτε είπα το σ αγαπώ μα δε ξεχνάω τη νύχτα που το ένιωσα

μα σε θέλω εδώ μαζί να με κρατάς όταν χάνομαι...

Αγάπησα τον κόσμο πιο πολύ απ όσο αντέχω

Μ'αφήνεις όταν σε χρειάζομαι

και οτι μ'εριξε τ'αγκαλιασα για να με ξαναριξει

Είχες εκείνο το βλέμμα που με παρέσερνε

Γιατί να φτάσω στο σημείο να σου πω ότι στα λεγα