Fakat şimdi... Şimdiki hislerim , şimdiki vazgeçişim daha ağır basıyordu hepsinden.İnsan yaşayınca tecrübe ediyormuş meğerse.En sevdiğim , borçlu hissettiğim insan için bir kelebek gibi çırpınan yüreğimi yok saydığımda anladım , aslında çok yanlış bir yola başvurduğumu.
Kalbim artık cam fanusun içine hapsolmuş gülün yapraklarının arasında saklıydı.Orada gizlice atmaya devam edecekti.Tıpkı 'Çirkin' gibi herkesten onu saklayıp , koruyup koklayarak ve son yaprak dökülene dek bununla mücadele edecektim.
















