Diwani D

Pagising ko netong umaga, mga ilang minuto pa ang lumipas at napaisip ako.

Nakakamiss magjogging sa labas.

Magjogging uli tas maki-trip ng zumba.

Naalala ko kasi dati, punta kami ng punta ng iba’t ibang lugar sa manila pero pag binabalikan ko, ni hindi ko maalala kung pano pumunta sa mga napuntahan namin dati. Di ko alam kung anong bus, at ngayon di ko na din maalala kung san kami pumunta nun para magjogging habang nakikisayaw ng zumba.

ngayong nasulat ko na ‘to, masasabi kong hindi zumba o pagjojogging yung namimiss ko.

Yung buhay na simple.

Yung pagpapa kasaya sa mga oras na nasusulit ko kasama ang pamilya na hindi nahahadlangan ng kung ano pa man.

Yung pagpapa kasaya sa mga bagay bagay kasama ang ang pamilya at pagawa ng mga bagay na ikabubuti at ikakasaya ng sarili ng hindi ka nakokonsensya.

Haba na rin pala ng landas na nilakaran ko.

Sa sobrang haba, at ang iba’y nakaligtaan na.

Ano bang pwedeng isagot sa tanong na what’s up?

What’s down? Charot.

Wala na bang bago? Imagine puro.. ganto nasa inbox mo.

“Kamusta?”

“Hii”

“What’s up?”

“Hello”

Guys cmon. Level up your game.

Say something na hindi gasgas, gamitin yung pinaka best move nyo. First Impression last. Just be yourself, and if hindi talaga magwork yung communication na gusto mo, atleast you tried diba?

Pero come to think of it, personally speaking kung ako ung nakatanggap nyan inbox zoned ka talaga ng malala baduy eh charot whhahaha

Parating sulitin yung bawat sandali. Be respectful sa sa sarili mo at oras ng ibang tao. Laging galingan!!

1. Hindi ako ma-reply na tao.

Tamad ako magreply, at pasmado kamay ko. Oh baka naman din kasi masyadong mahaba yung chat mo, parang script sa telenobela o baka kasi masyado kang pa-pogi kausap o bastos, o yung galawan mo bulok. isipin mo, mga mahal ko sa buhay ko (hindi ako proud) di ko narreplayan agad, ikaw pa kaya?

2. Nalimutan ko lang basahin at intindihin/replayan mensahe mo.

Madalas kasi nagigising din ako ng madaling araw tapos bubuksan ko message mo, tapos makakatulog nako madalas nga din kung ano anong napipindot ko naiiwanan ko kasing bukas selpon ko pre. Madalas din akong may ginagawa, tapos mababasa ko at tmadadala na ko sa sitwasyon na ginagalawan ko, mawawala na sa isip ko mag-reply.

3. Nakakatamad na mag-explain/magtanong ng mga mabababaw na bagay.

Sa totoo lang, nauumay na din talaga kong makipagpalitan ng impormasyon, lalo na't gamit social media.. mas gusto ko din sa personal dahil naririnig at nakikita ko yung kausap ko, kung totoo ba mga pinagsasasabi nya.

4. I'm going through something.

Madalas ganto, marami akong iniisip.. punong puno ng mga bagay na hindi ko pa kayang tanggapin.. kaya tahimik lang ako kapag may problema. Madalas ayoko ng kausap, dinadaan ko nalang sa mabigat na paghinga. Ahhhh, basta..

Naalala ko kung pano magbitaw ng mga salita ang mama ko sa panahong dismayado ako. "intindihin mo nalang"

Easier said than done.

Pano ko maiintindihan ang bagay na lubusan ko naman ng naiintindihan?

Sa panahon ngayon parang mali pa na bawiin ang bagay na sayo. Kumbaga sa pera, mali mo pang singilin ang nagkakautang sayo.

Hindi ko alam kung san kumukuha ng kakapalan ng balat ang ibang tao para magmataas.

Ngayon, imposibleng mabago mo ang mundo pero masama bang subukang itama ang mali ng iba na nadadawit ka?

Nagiisip, o sabi ng iba nagddrama.

Kung ito ba ang aking gusto?

Maraming tao ang tinawanan ako sa pagkaramdam ko ng kilig sa taong hindi pa naman dumadating sa buhay ko.

Hindi ba't sobrang nakakagalak lang naman talaga ng puso kapag may taong mamahalin ka ng higit pa sa pagmamahal mo sakanya?

Ang sarap siguro sa pakiramdam magkaroon ng katipan na hindi mo kailangang piliting ikaw ang piliin sa araw-araw.

2:58

22/21

Sobrang kumplikado ng utak ko.

Minsan, hindi ko alam kung isa bang magandang bagay ang pag lagay ko ng harang sa mga taong nagbabalak saking magpakilala.

Oh, ito na ba ay naging sumpa? Dahil nagiging sanhi na 'to ng aking pagiwas sa tao o pangyayari na saking isip ay agad agad na may nabubuo.

Hindi ko alam, ayoko na kasing may makilalang bibigyan kong halaga sa buhay ko na isa lang naman sa mga tao na hahatian ka ng pangarap at kalaunan ay lilisanin ka.

Naisip ko, mas mainam na magbigay nalang ng sangga kesa sa sitwasyong ako'y agad na tataya.

Ayoko ng magsayang ng oras at makipaglaro ng patintero-habulin-mo-ako.

Hindi na tayo bata, para mag tagu-taguan pa ng nararamdaman.

Hindi man ako sigurado sayo, siguro naman ako sa sarili kong "hindi ako katulad nila, magpapakilala, makikisama hahatian ka ng paraan, at lilisang may hinahanap pa.

Kaya..

Huwag mo nang pigilan

Ang sinisigaw ng puso mo

'Di ka bibitiwan

Kahit ano pa ang sabihin mo

Huwag nang mangatuwiran

Palawakin pa ang isip mo

Hindi kita iiwan

Kahit ipilit mo

Ako'y iyong-iyo.

Tatlong salitang akala ng iba madali lang para sa akin. Handa naman akong samahan ka, samahan kang matuto, tumawa, lumuha atbp. ngunit hindi ako sigurado kung sino ba dapat ako para samahan ka.

Maaring sa iba, madali lang sumugal ng walang pundasyon.

At yun ang pinagkaiba ko sa iba.

Ngayon,

Hindi ba't mas magandang hayaan nalang mangyari ang mga bagay ng natural?

Takot na ko sumugal, naranasan ko na kasi yun. Sumugal at nagmadali ako sa mga bagay at tao na madali ring natatapos o kaya naman tumatagal pero sanhi ng pagkauubos.

Bilib naman ako sa tapang niyo, pero

pasensya ka na ha,

Dahil..

2:48

Alas dose na ng umaga, daming mga bagay na naglalaro saking isipan. Nagkaroon kasi ako ng interes sa lalaking nung una sakin din ay may interes (paramdam nila) at naisipan kong dalawin ang facebook nya.

Umatake na nanaman ang mga tanong na hindi na dapat lumitaw pa sa isip at puso ko.

"pano kung nabigyan pala namin ng pagkakataon ang isat-isa."

Siguro masaya kami ngayon, sambit ng isipan ko.

Masaya siguro kami.. dahil unang kita at pagkakilala ko palang sakanya alam kong makakasundo ko na sya, halata na sya rin kase yung tipo ng taong palatawa kahit may problemang dinadala. Nalaman ko rin na sya ay may taglay na husay sa larangan ng sining na talagang aking tinitingala.

Higit sa lahat pinaramdam nya sakin sa iilang oras na hindi ako iba sakanila.. kaya..

Masaya siguro kami ngayon.

Pero hindi yun ang sitwasyon, alam kong hindi pa sya handa. Ramdam ko na may bagay pa syang dapat bitawan at tanggapin.

Gusto ko sya pero hindi ako tanga na kahit ramdam kong hindi sya handa ay ipagpipilitan ko pa.

Hindi na muli.

Handa akong tumulong maging instrumento ng pagbangon ng tao pero dapat ikaw mismo ay makitaan ko ng pagiging determinado.

Ibabaon ko na sa limot ang tanong na pano, at para sa lalaking muntik na sanang maging katipan ko...

Ika'y sa isip at puso ko'y mamaalam.

Sa pagtapos ko ng nasa saloobin kong ito, Pangako kong ito na ang huling pagkakataon ng aking panghihinayang sa relasyong hindi kelan man mabibigyan ng tyansang mabuo.

Habang buhay kang matututo.

Kaya dapat mag-aral.

Pero ang totoo niyan, hindi sapat ang aral na binibigay ng Paaralan. Maaring sa iba sapat na.. pero ang katototohanan, ay hindi. Kulang.

Naaalala ko tuloy, sa buong buhay ko.. Kapag may taong nagtatanong sakin kung anong paborito kong banda, wala akong maisagot na eksaktong sagot. Ang parati kong sagot, depende.. depende sa sitwasyon.. depende sa nararamdam ko.

Pero ngayon (Quarantine days) anrami kong oras para matuto, may matutunan pa sa sarili ko.. Inaamin kong ilang araw akong nakahilata sa kama, nakikinig sa musika.. Kulong sa kwarto, Kabisado na ang oras ng nagliliyab na init pagdating ng hapon. Pero nakatulong to, para mas makilala ko ang sarili ko.

Natutunan kong ang paborito ko palang banda ay Cueshe.

Sobrang bigat lang ng mga kanta nila.. Pag pinakikinggan ko ung kanta nilang 

Can’t let you go, nailalagay ko agad yung sarili ko sa kanta. Yung tipong para akong nasa official music video, pero eto mas masakit.. Kasi ramdam ko yung sakit na pinapahayag ng kanta nila. Talent ko na siguro ang masaktan sa mga bagay na hindi naman totoo. 

Ang sakit magmahal, un ang pinapahayag ng kantang ‘to.

Gawan natin ng storya,

Si Lara pinilit na pinagpipilitan ang sarili nya kay Kristian dahil sobrang mahal niya. Kahit andaming lalakeng nagkakandarapa sakanya, lalaking mahal niya lang ang nakikita nya.

 Kaya kahit ayaw na ni Kristian, pinipilit pa din ni Lara. Sa totoo lang sya nalang naman yung parating lumalaban sa relasyon nilang dalawa.. Sobrang sakit na ng nararamdaman nya, Pero naniniwala siyang may pagasa pa. Nanghihinayang kasi sya sa pinagsamahan nilang dalawa, sa mga sakripisyo nya para sa relasyon nila. Ang tanga diba. At higit sa lahat, naniniwala kasi sya na, ang lalaking minsan sa maikling panahong nagparamdaman sakanya na mahal sya, ay pang habang buhay na.

Can’t let you go

Minsan madaling ilagay ang sarili sa sitwasyon ng kantang ‘to, pero ang hirap kapag totoong buhay na. Dahil kapag katulad tayo ni Lara, na nabulag na ng pagibig, tayo ay nag-papakababa, nalilimot na din natin yung halaga natin sa kahahabol ng taong hindi naman tayo kayang pahalagahan. Pipiliin nalang nating parating pumikit.. sa lahat ng sakit na dinulot niya. 

𝐴𝑛𝑑𝑖𝑦𝑎𝑛 𝑠𝑦𝑎.

𝙞𝙥𝙖𝙥𝙖𝙖𝙡𝙖𝙡𝙖 𝙨𝙖𝙮𝙤𝙣𝙜 𝙙𝙞 𝙠𝙖 𝙣𝙖𝙜𝙞𝙞𝙨𝙖, 𝙣𝙖 𝙠𝙖𝙨𝙖𝙢𝙖 𝙢𝙤 𝙨𝙮𝙖 𝙨𝙖 𝙝𝙞𝙧𝙖𝙥 𝙢𝙖𝙣 𝙤 𝙜𝙞𝙣𝙝𝙖𝙬𝙖.

Why are you still single? I mean, you're in dating, complete profile, you're very interesting, and very practical, i mean if ako, i would definitely be interested. (anonymous peps from from fb dating app) bakit nga ba ko single? Halos lahat nga naman kasi ng dating application nasalihan ko na with resume pa. Kahit papano naman magaling naman ako makisama, at kung ano pa mang papuri na sinasabi ng iba ay meron raw ako. Marami naring dumaan sa buhay ko na literal na dumaan lang at sa mga nakilala ko at sa unti-unti kong pagkakilala sa sarili ko.. napagtanto ko na eto ay choice ko. Sabi ng iba ay pihikan raw ako pero mas gugustuhin kong tawagin itong pagpprotekta sa sarili ko. Mga rason kung bakit: 1. Ayoko nang laro. Hindi na tayo bata para maglaro pa, ayoko nang laro. Sakin ay hindi na sapat ang kilig, matatamis na ngiti para lang ako ay sumubok muli. Isang malaking bagay na natutunan ko sa naranasang kong pagkadurog ay ang wag mag sayang ng oras, Mas pipiliin kong mapagisa kesa makipaglaro na alam ko namang sa dulo ako rin talo. 2. Ayoko nang magpaliwanag. Natutunan kong hindi dapat ipilit dahil ako rin ang maiipit. Dahil nga sa paniniwala kong HINDI MO RESPONSIBILIDAD. Ayokong ipaliwanag pa sa tao ang mga bagay na hindi naman ako obligado. Ayoko ng ipaliwanag kung bakit hindi ko nagustuhan yung mga salitang binitawan mo o baka naman sa taliwas na paniniwala nating dalawa , dahil gaya ko... Hindi mo rin responsibilidad na baguhin ang sarili mo para sakin. 3. Ayoko nang magulo. Andami ko ng naranasan na gulo at ayoko sa taong magulo. Hindi kasi ako yung tipo ng tao na kapag magulo ang kung anong meron tayo ay ayos lang basta makasama kita.. Hindi ako yung taong iyon, natuto nako.. dahil ngayon ang gusto ko ay linaw. Ayoko maging sayo kung hatid mo lamang ay gulo sa puso at isip ko, Ang gusto ko bigyan mo ko ng linaw. May linaw na daan. Dumilim man, alam kong daan ay may patutunguhan sa pagbibigay mo ng ilaw. 4. Ayoko nang hindi sigurado. Dahilan ng masakit na naranasan ko nuon ay ang hindi nya pagkasigurado sakin. Ilang araw palang nung kami ay nagkatagpo nung umaamin sya sa nararamdaman nya para sakin.. Ngunit ilang araw lang din ang lumipas umamin din sya sa nararamdaman nyang hindi pala sya sigurado, Binitawan ko sya, tinanggap at nilinaw ang mga bagay na gumugulo sa isip nya.. Lumipas ang gabi na iyon sya ay umaktong sigurado uli sakin.. Pagtapos noon, nagkaroon ako ng pagasa na baka sa bawat pagbitaw nya kaya ay kaya ko pang ayusin, na kaya ko pang ipamukhang siguro talaga sya. Naalala ko pa kung pano ako magmakaawa at magpakababa para lang ipakita sakanyang sigurado ako para maging sigurado sya. Mali ako roon, pero natuto ako ngayon. Natutunan kong dapat maging sigurado ka muna sa sarili mo, dahil ayokong maging sagot sa mga tanong mo. Ayokong ako yung papawi sa lungkot mo. Ayokong ako yung bubuo ng araw mo dahil ang gusto ko.. Buo at masaya kana bago pa tayo magkakilala. Natatakot na kasi akong panandalian kang maging siguro dahil lang malungkot ka at satingin mo ako yung papapawi ng lungkot mo. Sana sigurado kang masaya ka bago mo pa ko makilala, Dahil mas nanaisin ko na kasama lang ako sa iilaang mga bagay na makakabuo o pawi ng mga bagay na nararamdaman mo. 5. Ayoko nang duwag. Ayoko nang duwag, yung tipong may nararamdaman ka na pala, pero walang kang katapang-tapang na harapin 'to. Ayoko nang duwag sa paninindigan. Kung gano sana kakapal ang mukha mong landiin ako, ganun ka din katapang manindigan. Bago mo dampian ang aking balat at hawakan ng mahigpit ang aking kamay siguraduhin mong buong tapang mo parin akong hahawakan ng mahigpit sa mundong walang katiyakan.. sa minsan ay masalimout na agos ng karagatan ng buhay. Siguro malaking parte din kung Bakit ako single ay dahil ako ay nadurog at nasaktan ng sobra, Andaming sugat at marami ring natutunan.. Hanggat maari ayoko ng magbigay pa ng pagkakataon sa iba na lalaliman ang aking mga sugat na natamo, kaya ayoko nang agad agad na sumugal... Kung ako man ay susugal, gusto ko munang lubusang malaman kung gano ka katapang.. kung