Some people need highfive in face with a chair

Reblogging myself because

Reblogging myself because… what was that? Five minutes?

I don’t believe in these things

I like drinking coffee alone and reading alone. I like riding the bus alone and walking home alone. It gives me time to think and set my mind free. I like eating alone and listening to music alone. But when i see a mother with her child, a girl with her lover, or a friend laughing with their bestfriend, I realize that even though i like being alone, i don’t fancy being lonely. The sky is beautiful, but the people are sad. I just need someone who wont run away.

ზოგჯერ დეპრესია ნიშნავს დააიგნორო ყველა შემოსული ზარი მთელი თვის განმავლობაში რადგან დიახ, ისინი სხვაგან არ მოხვედრილან მაგრამ შენ აღარ ხარ ადამიანი რომელსაც ეძებენ.

თუკი ამბავი, რომელიც მოხდა, მხოლოდ მაშინ გახსენდება, როცა ჩაივლი იმ ადგილთან, სადაც ეს მოხდა, საკითხავია,რომელ თქვენგანს ახსენდება– შენ თუ ადგილს? და თუკი ადგილს, საკითხავია, მუდამ ახსოვს ის ამბავი, რომელიც მოხდა თუ მხოლოდ მაშინ ახსენდება, როცა ჩაივლი?

ზოგჯერ იმ დამლაგებლებს ვგავართ, ნაგავს რომ ხალიჩის ქვეშ მალავენ.