Completing my own box of chocolates..

Move Holland!

Niestety cały wyjazd popsuło mi zapalenie oskrzeli i nie będę się na ten temat rozpisywał, bo mógłbym użyć co najmniej tysiącpięćsetstodziewięćsetkurwa epitetów skierowanych do organizatorów podroży PKP Inter City którym chorobę zawdzięczam, więc Holandia została odwiedzona, natomiast niezbyt zwiedzona, wychylić łeb z domu udało mi się zaledwie parę nielicznych i niedługich razy.  Tym gorzej dla mnie, bo pogoda przez jakiś czas była znacznie piękniejsza niż w Polszy.

Foty to wynik wypełniania sobie zakasłanego czasu czillerskimi zajęciami, więc jeżeli macie w domu PlayStation Move to absolutnie zachęcam do podrzucania odpalonych padów w rękę każdej fotografowanej osoby która chociażby nie potrafi opanować drżenia dłoni, a najlepiej macha całymi rękoma jak nawiedzona, może tez energicznie gestykulować - efekt końcowy będzie podobny. 

Forever I'll live long!

Miałem przeplatać przez 26" i faktycznie wiela bym dał za chociaż dzień na Maryni(innym razem ten plan zrealizuję #wierzę), ale podczas tego tripu miałem ze sobą tylko telefon, słuchawki, nogi, buty, aparat i masę zajawki, więc prostym równaniem wynikło z tego bieganie i realizowanie. :)

#18GUCCI

Pierwszy raz z aparatem na balecie.. muszę przyznać, że stężenie beki z pozycji fotografa sięga zenitu a do tego można przypiąć fakt - że ta 18'tka była udana.  SPAV_Melanż poniósł wszystkich, więc darowałem sobie wstawianie kompromitujących foci na tumbrla, kto je chciał znaleźć ten już znalazł.

Jaszczomp!

Rogatkowa PO ZBÓJU on Tour!

Hyżo dobrnęliśmy aż na Sokzkapslowy Wierch! I takie były tej naszej podróży efekty, chociaż najdzikszym przeżyciem dla mnie osobiście była teleportacja w czasie, na dole stopni ok. 10, na górze -5.. :)) #NieustraszeniGórole sążnie stawiliśmy czoła mrozom na dupskach i innym głupotom, dla widoków chyba było warto. Nie udało mi się niestety uchwycić wypadku zrowerowanego w góry, co było znacznie aktywniejszym tripem niż staranie się utrzymywać względnego ciepła ciała na Kasprowym.  Przemiło wspominam tego wymarzonego górskiego grzańca w tak chłodnym klimacie... tego, tamtego i jeszcze innego. :3 

Żygle!

Czyli jak nas wygrzało a zarazem przepizgało do suchej nici, bo mazury są zdradliwe, a ja nie wziąłem zimowego asortymentu. Nie mniej jednak wspomnienia przywiało z ekspresją 8'semki Beaufort'a, zakotwiczyły się i chyba nie planują odcumowywać, tym lepiej, bo pięknych ich nie mało.

Może i słoneczko nie dopisało, ale przynajmniej powiało i mieliśmy okazję obalić mit, iż Kliwrowe Sasanki wywracają się przy nachyleniu 60 stopni, otóż nie jest tak, wywróciła się sterniczka i cudem złapałem ją na ramię, wywróciła się załoga, wywróciły się mewy, cumy, wiadro, bojki, miski, sztućce, telefony, materace, w zasadzie wszystko się wywróciło z Rudo Szparkową załogą na czele - ale nie Ruda Szparka(sasanka).

Poza tym jak widać jedni dorwali traktory, inni złapali się za łodzie, przygód było wiele i zachowam je dla siebie, kto żeglował ten wie, o.

Festiwali Kolorów Holi(Sen Pszczoły, 7.07.13)

Zdecydowanie jeden z pozytywniejszych i pełniejszych energii eventów w jakich brałem udział! Niesłychanie kolorowe ciała i dusze przeplatane rażącymi uśmiechami czystego uzębienia jako jednej z niewielu czystych rzeczy. Nie będę się rozpisywał na temat samego wydarzenia, kto chce, ten poczyta i z pewnością się wkręci, ba, może nawet wpadnie na kolejną odsłonę, zapraszamy.

Z chęcią natomiast napiszę coś o ostatnim zdjęciu z przytulasem, bo to chyba najciekawsza sytuacja a zarazem najpełniejsze emocji zdjęcie mojej fotopodróży. :) Pozornie dwójka szczęśliwych(a przynajmniej kolega, bo koleżanki uśmiechu nie widać) ludzi zalanych kolorem i bańkami, jednak fota po znalezieniu się na fejsbuku przyciągnęła uchwyconych i jak się okazało to wychowawczyni i obozowicz którzy odnaleźli się po latach w barwnym tłumie, a to właśnie jest ich pierwszy uścisk od lat. Nie wnikam jak małe było prawdopodobieństwo złapania tej radosnej dwójki, jednak niesłychanie się cieszę, że mogłem ten magiczny moment uchwycić i ciepło Was pozdrawiam M. i A.! :)

Trip Wyścigowy!

To je pjes!

#SKOKI_ZABRONIONE

Na dzień dobry dziękuję pięknie Madzi, za użyczenie podwodnego case'a w który zwątpiłem jak już było za późno a aparat taplał się w wodzie... znaczy, nie słusznie zwątpiłem, bo taplał się w wodzie, ale suchutko i zdaje się, że szczelnie zamknięty. :)

Wskoczyliśmy, żabka zaliczona to i można było się zabrać za strzelanie, pomijam fakt, że każde zanurzenie prawie wykręcało mi łezkę stresu, ale celowanie przez okularki i zniekształcającą grubą gumę było wręcz niemożliwe. Tym bardziej, że kejs zatrzymał sobie dużo powietrza przez co był cholernie wyporny, weź tu się zanurz i wytrzymaj dostatecznie długo kiedy trzeba dokładać sił, żeby tą puchę pod wodą utrzymać... O ręcznym ustawianiu ostrości nie było mowy, producent nie przewidział, że po wsadzeniu palców w przeznaczone do tego otwory przy obiektywie niestety nie mamy najmniejszej szansy poruszyć pierścieniem. ;_; Nie mniej jednak zabawa jak najbardziej przednia!

The Winter is Back!

Jakiś czas temu miałem przyjemność fotosić na planie zdjęciowym do nowego klipu utworu Kari, którego wizualną partią zajęło się Badi Badi. (:  Korzystając z tej sposobności strzeliłem parę(set) zdjęć i rozsiały się gdzieś w folderach i internetach, wybrane parę strzałów umieszczam tu, ale to nic w porównaniu do klimatu który tętnił na planie.

Cała opowieść o dymie który miewał fochy i o poświęceniu ekipy oraz aurze bijącej od Kari, aurze uśmiechu i szczęścia <- jest po prostu nie do ujęcia w pixelach, raczej na spokojny zimowy wieczór przy dobrej fajce, kominku i herbacie z prądem, na tym skromnym prostozmostku'owym czymś mogę napisać tylko tyle:

POGODA!

What's wrong with u?! Codziennie się zmienia, jednego dnia daje nadzieję na powrót pozytywnego i budzącego do życia ciepła, kolejnego znów wymraża kostki i zmusza do ograniczonego trybu życia. No to hyc, kalesony na dupsko i w drogę, ale litości, dlaczego... Podobnież ma się jeszcze pogorszyć, KAT. A gdzie miejsce na rower? ;_; 

It's Chillmas time! 

Słodki, magiczny klimat wibrujący w powietrzu - kompozycja rozmaitych bodźców, od rozkosznych zapachów dobiegających z kuchennego zakamarka po kolorowe i skowyrne ozdoby oraz oświetlenie jasno przypominające, że "to już". (:  

Zasiadasz do wigilijnego stołu wypełnionego, jak tradycja wymaga, dwunastoma pysznymi potrawami spośród których największą uwagę przykuło sushi(spotkałem się z opinią, że moje święta mają SWAG, o ile tak to się odmienia, z uwagi na to sushi) i "to żółte" czyli pasta która przez najbliższe parę dni(do wyczerpania zapasów) będzie zdobiła moje śniadanie, wypełniała żołądek i przyprawiała o rozkoszny rozmarzony uśmiech. Dajesz się porwać klimatowi i urokom, aż wylądujesz jak ten debil stercząc przed bombką i  strzelając sobie rozmaite zdjęcia w jej odbiciu <- to również coroczna tradycja. (: 

Hou hou hou!

Na szczęście koniec świata jednak działa według kalendarza grudniów i przeżyjemy go w maju. Uff.  Nie mniej jednak imprezka końcowoświatowa została zaliczona, chociaż wahałbym się czy na "+", no, przynajmniej sombrero wskazało nam drogę powrotną. (:

Jestę Radegastę! 

Pora zdobyć Radegast, całkiem przyjemny szczyt(1105 m n.p.m.) zwieńczony rzeźbą słowiańskiego boga Radogosta. :> Zaczęło się od checkpointu na dole góry w Tarzanii, świeżaki wybawione, lvl asian na linach zaliczony. Pustka zaczęła ssać żołądek, więc po dotarciu do jakiegoś turystycznego zaludnionego miejsca w 3/4 szczytu trzeba było odskoczyć na jakąś potężniejszą szamę a następnie o pełnych cieplutkich brzuchach sfinalizować zdobywanie szczytu. 

Udało się oczywiście, bez zbędnych kłopotów, i udało by się również w drodze powrotnej, gdyby nie karkołomny pomysł puszczenia się "skrótem" czyli w dół jak w mordę strzelił.  Wszyscy wyposażeni w kije(te z lasu, czyli tradycyjny Nerdic Walkin') turlaliśmy się z prądem, czy też z grawitacją tuląc co większe kamienie odwłokiem. Tym razem nie obyło się bez ran, na sam dół dotarłem już bez buta, ale i z tej potyczki udało mi się wyjść zwycięsko - czyli trip z fartem! 

Medvěd do lesa!  

Leśny trip w rytmie beatboxu i ciekawskiego zaglądania w każdą możliwą norę... Challenge? Rozruszać kości i dotlenić musk! *challenge completed* 

W kraju gdzie čerstvy znaczy świeży!  

Pierwsze miejsce jakie było mi odwiedzić w wyżej wymienionym kraju to Šance Přehrada, a dzień sponsorowała mi "rozpustná" kawa. (:  Całkiem przyzwoity spot na niedzielny chill, robotników localesów również nie zabrakło, bo jak krąży legenda polują na potwora z Loch Czess, chyba, że to nie ta historia.