Untitled

Bazen bir insanla ilk kez tanışırsınız. Henüz adını bile öğrenmeden zihniniz onunla ilgili küçük bir hikâye yazmaya başlar. Nasıl biridir? Ne iş yapıyordur? Güvenilir midir? Belki farkında bile olmadan, yüzüne, kıyafetine, ses tonuna, duruşuna bakarak kararlar vermeye başlarız. Oysa sonra onu gerçekten tanıdıkça, zihnimizde yazdığımız o ilk hikâyenin ne kadar eksik olduğunu fark ederiz.…

İyiliğin Diyeti Biraz dertleşmek istedim. Bazı cümleler var ki insanın omzuna teşekkür değil, yük bırakıyor. “Benim sayemde…” gibi…O cümleyi duyduğum anda hava değişiyor ve “o” dokunuş, yardım, iyilik adı her ne ise sessizce yerini görünmeyen bir borç senedine bırakıyor. “Benim sayemde aldın.”“Benim aracılığımla girdin oraya.”“Ben olmasam bunlar olmazdı.” Cümlelerin tonu yumuşakta olsa,…

Sessiz Hikâyelerin Eşlikçiliği… Bazı anlar vardır… Bir saniye sonra kaybolacağını bilirsiniz.Bir bakış, bir gülümseme, sokaktan geçen yaşlı bir adam, yağmurdan sonra kaldırımda oluşan ışık yansıması ya da kalabalığın içinde yalnız görünen bir yüz… Fotoğraf, belki de insanın zamana karşı geliştirdiği en zarif direnme biçimidir.Geçip giden bir anı durdurmak, hissedilen bir duyguyu saklamak ve…

Taş merdivenlerden çıkıyordun önce.“İki kapısı vardı: Ana kapı demirden, oymalı açıktı; ikinci kapı ise ahşap. Alışkanlıkla itiveriyordum ahşap olanı. Açılmayınca, üzerinde yazan kocaman ‘çekiniz’i fark ediyordum.”  Ne çok otomatik hale gelmiş halimiz var, değil mi? diye sorarken buldum kendimi. Girişte bir güvenlik… Hemen anlıyor: “Etkinliğe gelen siz olmalısınız.” Başını hafifçe çeviriyor;…

“Düşüncelerinizin Sesini Üslubunuz Belirler” Hayatta her şey bir denge üzerinde duruyor; özellikle de insan ilişkilerinde. Bir sözü söylemek kadar, nasıl söylediğimiz de büyük bir önem taşıyor kesin. Hani söz büyü derler ya onun gibi bir şey. Sözler bazen bir hançer gibi keskin olurken, bazen de en zor anlarda şifa veren bir merhem oluveriyor. İşte bu ince çizginin adı üslup!. Üslup, sadece…

Kişisel Bir Tanım Arayışı “Mükemmellik Nedir”? Mükemmellik kavramı, tarih boyunca insanları peşinden koşturmuş, farklı toplumlar ve bireyler tarafından çeşitli şekillerde tanımlanmış. Öte yandan mükemmellik için her zaman net bir hedef ya da varılacak bir sonuç olmaktan çok bir süreç, bir yolculuk ta denmiş. Bu defa mükemmelliğin tanımını, neden peşinden koştuğumuzu, onun iyinin düşmanı olup…

İlk ne zaman başlamıştı acaba benden beklenti? Ben, benden durmadan bir şey bekledikleri için mi öğrenmiştim beklenti içinde olmayı… Sonra sonra öğrenecektim; beklentinin hayal kırıklıklarını da beraberinde getirdiğini! Beklentiyi ya da beklentileri bırakmanın, hayatı daha dengeli, huzurlu ve anlamlı bir şekilde yaşamanın en önemli adımlarından biri olduğunu da! Neydi şu beklenti sahi? Olmasını…

Yol ayrımları mı? Bazen sevdiğimiz bazen sevmediğimiz bazen de yıllar sonra iyi ki o yolda kalmamışım dediğimiz. Yaşamımın ilk yılları omuzlarıma benden büyük sorumluluklar yüklemişti. O zaman anlamamıştım. Serde yardım etmek vardı çünkü. Öte yandan büyüdükçe ağır gelmeye başlamıştı. Asıl ağırlık oradan oraya savrulmakmış! O üç sene galiba “bende insanım hayat gelme üstüme dediğim” yıllardı…

Lao Tzu, çok kıymet verdiğim üç şey var demiş; Birincisi sadelik, ikincisi sabır ve üçüncüsü merhamet. Öncelikle Tao’dan bir alıntı ile başlamak istiyorum, çünkü, sadeliği, sabır ve merhameti çok güzel özetleyen bir dörtlük olduğunu düşünüyorum. Gidebileceğin yol, gerçek yol değil. Söyleyebileceğin isim, gerçek isim değil. Gökyüzü ve yer isimsizde başlar: İsim, anasıdır on bin şeyin. O…

Bu aralar “bu tarz iletişim” ile sıkıntım var. Bedenim, ruhum, aklım da alarmlar çalıyor. Elinden gelenin en iyisi gerçekten bu mu, diye sorasım geliyor. Sonra duruyorum. Duruyorum durmasına da sonradan oluyor olanlar 😊 Hani şu; sağa sola emirler yağdıran, herkesin sözünü kesen, rol belirleyip, rol kesenler. Ben olmazsam (!), veya hani o telefonu benden aldığım diye bir de hatırlamadığın için…

Ne muazzam bir haftaydı. Ne kadar öğretici. Bütün duyguları deneyimlediğimiz, sıkça dibe vurup, öfkelendiğimiz. Canımız acıdı çokça. Çaresizlik, hüzün yoldaş oldu çoğumuza. “Acı hissediyorsan, canlısın. Başka birilerinin acısını duyumsayabiliyorsan, insansın.” Demiş Tolstoy / İnsan Neyle Yaşar Kimimiz enkaz başında yardım etmeye çalışırken gözümüzün önünde giden canlara şahitlik etti. Kimimiz…

Hiç maskesiz oldunuz mu? Olduğunuz gibi Saf duru Ne düşünür kaygısı olmadan Beğenir mi, sever mi, hoşlanır mı, Soruları olmadan Hayallerinizi paylaştınız mı hiç? O da olur mu canım nereden çıktı denmeden sadece heyecanını paylaştınız mı hiç? Ya da Hayal kurdunuz mu hiç? Korkularınızı kaygılarınızı açık açık anlattınız mı hiç ? Çocuk oldunuz mu hiç? Kendine gel koca kadınsın koca adamsın…

Hayatını çizmek- Üstünü mü? Altını mı?

Başlık ilk önüme düştüğünde biraz telaş yapmadım desem yalan olur. Nasıl akar diye düşündüm günlerce. Demlendim de diyebiliriz. İlginç durumlar deneyimledim. Kırılma noktaları! Duyguların iniş çıkışı, sınırlarımın ihlali, ki bu benim sorumluluğumdu, manipülasyona karşı farkındalık, direnç, esneklik, bırakmak, vs. vs. Sıkı bir düzeltme programı geldi anlayacağınız. “Aha” dediğim onca farkındalık…

Zihnimdeki Karıncalar…

Size de olur mu? Hiç susmayan bir zihin! Bıdı bıdı bıdı durmadan konuşan. Biraz sakinleyeyim denize bakayım desen yok. Muazzam bir manzara vardır. Balıkçıllar dalıp çıkar, uzaktan teknelerin motor sesleri, yol kenarında işportacılar; kimi mısır, kimi çiğdem, kimi balon, kimi uçurtma satar. Mevsimine göre kestane gelir. Mis gibi de kokar içiniz ısınır. Daire çizmiş bir gurup insan sohbet edip…

Maskesiz olduğumuz kişiyedir özlemÖyle içinden geldiği gibi sohbettir özlemBu da konuşulur mu samimiyetidir özlemGizemdir, şeffaftır, samimidirEğlencedir, keşiftir, meraktır, oyundur, paylaşmaktır özlemHayal kurmaktır, sarıp sarmalamaktırÖzendir, niyettir özlemKalbin kabulüdürİmza : ben Ekim 2022, İzmir

Kavuşmak…

Gökyüzünde süzülüp yuvaya konmak misali Göç etmek gibi mesela Leyleklerin yolculuğu gibi, sadece onlar vardığında değil, Onların geldiğini görenlerin de çoşkusudur kavuşmak Her bahar kırlangıçları beklemektir Ağacın dalındaki meyvesidir 18 yaşını ya da 21 yaşını bekleyen bir gencin heyecanıdır Uzun zamandır görmediğin sevdiğine, sevdiceğine kavuşmaktır Hayalini kurduğun rüyanın gerçek…

Nasıl da pır pırsınAklın baştan gittiğindeGözün görmediğindeKulağın duymadığındaDilin sustuğundaBir ben var benden içeri dediği gibi ozanınBir sen söyler bir sen anlarsınNasıl da Coşar yüreğinDans eder adetaElinden tutup koşarcasınaAnlattığın, anladığın, anlaşıldığınYeni bir dil öğrenen çocuğun merakı ileBiraz muzur, biraz yaramaz, biraz oyuncuKalp bu işteDuymak için durmak gerek diyorlarDurdum…