#dinlemek

Kimi belki mutlu, belki üzgün, belkide anlatmak istedileri var ama konuşamıyor açamıyor ağzını anlatamıyor derdini sıkışmış kalmış gibi sanki anlatmak istese konuşamıcakmış gibi dolu, anlatamıcak kadar zor gelmiş her şey.

Anlatmak isteyip dinletecek insan bulamayanlar, onu anlamayanlar,konuşmasına fırsat tanımayanlar, kendini düşünenler, boş ver deyip geçenler.

Sahi ya boş ver demekle geçer mi? Biter mi hepsi bir anda? Uçup gider mi boş ver demekle? Zor biliyorum bu zamanda bir dert anlatmak çünkü kimse yaşamadığı şeyi bilemez o ağırlığın farkına varamaz, “ya öylemiymiş” der bazısı belki bazısı ilgilenmez bile.

Ruhumuza inşirah ferahlığı gelsin.

İnsanlar bütün ilişkilerini sığ konuşmalara indirgediler. Buna artık kızamıyorum. Söz tükendi galiba oğlum. İnsanların duyguları, düşünceleri ayak bileği hizasına indi. Artık uzun uzun düşünmeye gerek kalmıyor bir sözü söylemeden önce. Haddeden geçmese de yamru yumru olsa da bir şey değişmiyor. Dinleyenlerin de bu sözleri değerlendirecek bir derinlikleri yok çünkü.