ne yaparsam yapayım, nereye gidersem gideyim gürültü hep yanı başımda. kafamda.

“kendimi çok fazla dinlediğim zamanlar bağırarak koşmak istiyorum”

misal, bugün çok zor bir gündü. insan istiyor ki biri zorunu alsın, avucunda şekil versin, küçültsün, desin ki 'zorun yok oldu.'

bu dünyanın derdini sen mi doğurdun sanki leylâ? neden öyle ağrılı bakıyorsun.

Altını üstüne getirmek istediğim bir masada aklı başında oturmak zorunda kalmak, çok sağlam bir imtihandır.

"Yadırgadığın her şeyi yaşayabilir, yargıladığın herkese dönüşebilirsin."

" Çokta aldanma dünyaya , ölsen iki günlük gözyaşısın. "

ardında bıraktığın enkaza sığınıyorum, firuze. bak şu ömrümün sensiz toz tanesi kadar bile değeri yok.

Nasıl olduğumu merak etmediğin bir gün vardı. Sen bilmezsin, ben hiç unutmuyorum.

Ağaca çıkarken kırdığın her dalın kıymetini inmeye çalışırken anlarsın. Telaş etme kimin neyi kaybettiğine yarınlar karar verir.

evin bile yabancı sana. söylesene kadın sen nerede huzur bulacaksın? iki metrelik çukurda mı..

“siz nasıl atlattınız? üzerinize tonluk bina çökmüş gibi, ciğerinizde tornovida sokup döndürüyorlarmış gibi hissedişinizi siz nasıl atlattınız?”

“boşluktayım sanki abi dedi, işin garip tarafı boğuluyormuş gibi hissediyorum, insan boşlukta nasıl boğulabilir ki?”