Firuze :)

Sen benim en büyük hayâl kırıklığımsın ve en derin yaram. Çünkü senden daha çok sevdiğim bir şeyim daha yoktu bu hayatta. Fakat beni senden daha çok üzen bir şey de olmadı hayatımda. Oysa ne çok beklentilerim vardı sana dair. Nasıl güzel düşüncelerin vardı seninle. Lâkin her şey istediğin gibi yürümüyor ne yazık ki. Bazen kursağında koca bir yumru gibi yer ediyor yüreğini kıpır kıpır eden o hevesler. Neresinden tutsan elinde kalıyor şefkatle kurduğun bütün hayâller. Aslında konu sen olunca günlerce anlatabilirim kırgın duygularımı. Fakat buna ne gerek var artık ne de senden bahsetmenin bir yararı var bundan sonra. Düzeltmeye çalıştığım her şeyin üzerime yıkılmasından yoruldum artık. En önemlisi de seninle aynı yolda yürümemizin mümkün olamayacağını kabullendim. Aslında yan yana olduğumuz zamanlarda bile ne kadar uzak olduğumuzu daha yeni anlıyorum. Bu yüzden daha fazla zorlamanın bir anlamı olmadığına bütün benliğimle inanıyorum. Dedim ya bir zamanlar fazlasıyla öfkeliyken sana, artık kırgınlık bile duymuyorum. Sen, sevildiğini hissettiğin her yerden uçarak gitmeyi adet edinmişsin. Ben ise sevdiğime yüreğimi yuva etmeyi şart bilirim. Yani yorulana kadar kanat çırp elinden geldiğince ve mümkün olduğunca benden uzağa. Çünkü benim gökyüzüm bundan sonra yalnızca gurbet olur sana.

olur da okursun diye yazıyorum bu satırları çünkü sana söyleyemediğim çok şey bıraktım yüreğimde Heceledim yine seni o kadar yarım kalmıştım ki ne pahasına olursa olsun en sonunda seni kaybetmek geçmiyordu içimden özlemek diye bir şeyin varolduğunu İsminin kudretinden anladım yokluğunun sabahında anladım Rüyalarımda görüyorum artık çocuk misali öyle bir bakışın öyle bir gülüşün ve öyle bir ses tonun vardı ki unutmak için çok çabaladım ama malesef başaramadım biliyorum her yara iyileşmek zorunda değil bazı yolların da sonu olmaz kimi zaman bizimde bir sonumuz yoktu ve yüreğimdeki yara kabuk bağlamaz oldu ne zaman her şeyi bir kenara bırakıp sana sarılmak istesem bakışlarındaki dikenli tellere takıldı kollarım oysa o kadar dökmüştüm ki sana içimi maalesef sen bana hep sağır kaldın ve hiç bir zaman yüreğimin feryadını duyuramadım sana anlatacak bir şeyim kalmadı artık bu defa beni anlaman için değil bundan sonra anlaman gereken bir şey olmadığını bil diye yazıyorum bir zamanlar beni gerçekten seveceğini umut ederdim bnun içinde Allaha çok dua ettim her gece uyumadan önce hatta uykumun en ücra yerinde fakat farkındamısın bilmem kadın sen bu hayatta benim kabul olmayan en masum duamsın dilerim bana yaşattıklarını gün gelir sende yaşamazsın biliyormusun bu hayatta herşey kader kısmet ve nasipten ibarettir şimdilerde bir tek duam var artık diyorum ki seni yüreğime koyup kaderime yazan allahım aynı şekilde aklımdanda silip atsın....

Bi duble sana , bir duble bıraktığın hasara

"Anlatamadığın şeyi o şarkıda bulduğun içindi işte o," dedim..

Ağırlıklarımı oturduğum sandalyeye bırakarak, müsait bir gönülde inecek var seslenişiyle içimin seyir halindeki kargaşasından uzaklaşmak talebiyle;Adresi belli, istikametten ve dahi samimiyetinden şaşmayan sinesi açık bir durak arar gibiyim.Müsait bir yerde inebilir miyim? Gönlün gönlüme çok yakışacak.

 Ben birinin hiçbir şeyiyim, en çok da bu koyuyor. Ortak tek bir fotoğrafımız sanırım bakmaya yüzümün tutmadığı . Bugünlerde ben adsız bir özlemim; yağmur yemiş bir deniz gibi , artık parlamaktan sıkılmış bir güneş gibiyim.

Yolumda, olmak istediğim yerdeyim. Önüme engeller çıksa, taşlara takılsam da istediğim ve kalben bir olduğum ne varsa asla yapmayı ve savaşmayı bırakmayacağım.Belki sonu hüzün, bazen düşüş. Olsun, hayat bazen kaybetmektir. Sonunda kendime dönüp kimse değil sen kazandın diyeceğim.

Ben gerçekten çok şanslıyım... her yanlışımda yanımda olan çok güzel dostluklarım var. Her umudumu kaybettiğimde umut olan insanlar. Hayatımda ilk kez biri benimle ben olduğum için gurur duydu. Biri beni olduğum gibi sevdi... galiba gerçek dostluğu buldum ve kaybetmek istemiyorum. Bizim hayallerimiz var ve o hayallerin gerçek olması için elimden geleni yapacağım elimden geldikçe yardımcı olacağım kilometrelerin önemi yok onlar sadece yan yana dizilmiş bazı rakamlar.

Bir şeylere inancımı yitirdim. Sorsanız ne olduğunu söyleyemem. Her şey beni yordu ama tek tek sayamam. Güvenim yerle bir oldu ama toplamak istemiyorum. Birçok şeyden vazgeçtim ama bu vazgeçmeye neler dahil bilmiyorum. Kimseyi istemiyorum. Buna herkesin dahil olmadığını da biliyorum.

Yaşıyorum neden yaşadığımı bilmeden, nefes alıyorum ama içime çekmeden...