Uzlet.

Beni öldürmeyen o şey, kaskatı duvar gibi hissizleştirdi.

Kendimle kaldıkça epeyce zarardayım.

Birinin basitliğini erken fark etmek hayat kurtarır.

Benim keyfim devreye girerse kimsenin önemi kalmaz.

Çok istediğin bir şeyden vazgeçmen gerektiğini farkettiğin bir akşamüstü burukluğu var havada.

Hep hallettim yine hallederim

Olabildiğince az insanla iletişim kurmak bu hayatta yapılması gerektiğine inandığım en doğru eylem

Bir yoldan geri dönmenin de ilerlemek olduğunu öğrendiğim yaştayım.

Hayatımın başka anlarında tanışmak istediğim insanlar var.

kaybettiğime üzüldüğüm ve geri gelmesini istediğim tek kişi kendi benliğim

boğulmamı izleyen biri için savaşmayı bıraktım.

Kırk yıl günahkâr, bir gün tövbekâr.

Her insanın içinde görünmez bir bahçe var. Kimi dikenlerini büyütüyor, kimi çiçeklerini. Bazılarının bahçesi susuzluktan kuruyor, bazılarınınki taşan nehirler gibi taşıyor. Ama garip olan şu ki: Biz hep başkasının bahçesine bakıyoruz, kendi toprağımızı unutuyoruz. Belki de gerçek huzur, başkasının çiçeklerini kıskanmayı bırakıp, kendi bahçemizi sulamakta gizli.

Zaman, sessiz bir hırsız gibi. Ne bir iz bırakıyor ne bir suçüstü yakalanıyor. Sadece bir gün dönüp baktığında, en kıymetli parçalarını çoktan götürmüş olduğunu fark ediyorsun.

Birbirimize derman iki zehiriz.

Artık hiçbir şey için savaşmıyorum, kendim dışında.