W powiewie wiatru...

BOŻE NARODZENIE  

   Świat w biel się wystroił

zalśniły uroczyście

śniegowe gwiazdki

umilkł wiatr

zasłuchany w śpiew kolęd

światło radości zabłysło

zadrżało serce wzruszone

opłatek dobroć przypomniał

Boże Narodzenie

stukam w okno serca

cisza

stukam w okno duszy

zamknięte

stukam w okno rozumu

milczenie

dlatego zacznę

kołatać

krzyczeć

błagać

o przemianę

przebudzenie

z marazmu

z apatii

z obojętności

do nowego życia

nie panuję nad sytuacją

nie panujesz nad sytuacją

nie panujemy nad sytuacją

Bóg to widzi

dlatego najbezpieczniej

oddać wszystko

w Jego Wszechmocne Ręce

DOM

 ojciec czekający na

marnotrawne potomstwo

matka cała ubrana

w miłość

z każdego okna

wygląda tęsknota

a dym z komina

jak kadzidło

przed Bogiem

wszędzie czułość dobroci

i modlitwa

jak błogosławieństwo

dla każdego dziecka

NIEBO

 jest takie szczęście

które nie mieści się w głowie

jest takie szczęście

które nie mieści się w sercu

jest takie szczęście

którego nie ogranicza materia

nie opisze słowo

nie wykreuje wyobraźnia

nie schwyta czas

takie szczęście jest

w Niebie

CZAS

  czas jak złodziej

kradnie złudzenia

żłobi w sercu tęsknotę

wspomnieniom grozi

zapomnieniem

śmieje się z pamięci

bezpowrotnie ulotnej

jeszcze potrafi zmienić bieg tego co

wydawało się nieodwracalne

niekiedy na przekór przemijaniu

przywołuje marzenia

jest jak przyjaciel

zawsze obecny

teraz kiedyś potem

ubiera w godziny dni tygodnie

zasłuchany w Boże rozkazy

stosownym kolorem barwi pory roku

dla każdego

jednakowo łaskawy

dany tak obficie

że ziemski

prowadzi do wieczności

która zaprasza do szczęścia

na zawsze

WYPOMINKI

   Jeszcze pamięcią

przeszłość przywołać

imiona w niebie zapisane

w wypominkową

litanię ująć

własną niepewność

w modlitwę zmienić

szczęście przyśpieszyć

dla tych co żyją

na zawsze

przez szybę wiary

podglądam świętych

i zazdroszczę

szczęścia

co nie przemija

piękna

co nie przemija

miłości

co nie przemija

życia

co nie przemija

  proszę

Was

pomóżcie

dojść do Nieba

lecę do Nieba

z dobrocią w dłoniach

z radością w oczach

z miłością w sercu

z krzyżem cierpienia

lecę do Nieba

na skrzydłach modlitwy

muszę wreszcie

zrozumieć

że nie dla mnie

doczesność

jeszcze tylko

chwila trwania

między

ale Bóg już wysyła

Anioła śmierci

boję się tylko

żeby znowu

nie pomylił

adresu