insan sevdiği birinden soğuyunca yüzü bir başka gelmeye başlıyor daha önce hiç fark etmediğin şeyleri görüyorsun

Ara sıra neye üzüldüğümü kendim bile anlamıyorum sadece üzülüyorum içimde bir sıkıntı beliriyor ve ağlayasım geliyor o kadar.

seninle olunca canım hiç rakı içip erkek gibi laflar etmek istemiyor. seninle olunca hiç aklı başında olmak istemiyorum, seninle olunca hep çocuk olayım. huyum değil vallahi ama hep küseyim. burnum kırmızı olsun, ellerimi nereye koyacağımı bileyim. anlatmaktan nefret ederim ama sana her şeyi en başından tek tek anlatayım istiyorum. neden hiçbir şey istediğim gibi olmuyor.

her şeye hayırlısı demekten hayatım derviş tekkesine döndü ama ortada hâlâ beliren bir hayır yok bekliyoruz

üzülünce, sanki bütün dünyaya karşı yanlış bir şey yapmışım gibi geliyor, ayağımı bastığım yer inciniyormuş gibi, sanki dünya sadece bana yer bulamamış gibi,

Anlamıyorlar anne. Hiçbir şey istemiyorum. Bir şeyler yapıyorum, yürüyorum, izliyorum ama her şey eksik. Ne sevincim sevinç gibi ne yorgunluğum yorgunluk. Onlar anlamıyor. İçimde ki gürültü dışarıya yansımıyor dışım büyük sessizlik diye mi? Anne sende anlamadın beni.

dört duvar arasında sıkışıp kaldık, boğulmak da yasak.

aklıma kızıyorum. kendime kızıyorum. saçlarıma bile kızıyorum. bu aralar her şeye kızıyorum. yürek çare bulamayınca karıncaya bile kapının önünde yuva yaptı diye kızabiliyor ali,

küle dönmüş bahçeme çiçekler açtırırsın, biliyorum.

çiçek açmış bahçemi küle döndürürsün, biliyorum.

Her şey eksik, hayatım boyunca sürekli çaba göstermeme rağmen üstelik.

parçalanıp durmak, parçası olamamak hayatın

simsiyah çocukluğumla bembeyaz yarınlara inanmam hataydı