𝑮𝒆𝒄𝒆

bıraktım olması gereken bulsun beni

postu sildim çünkü haklılığımın seviyesi bu ortama fazlaydı

kendime verdiğim sözleri tutmam ama başkasına söz verince yapıyorum ben kendimin en az sevdiği insanım galiba

niye beni benden başka herkese soruyonuz la ben adam mı yiyorum

yataktan tek hamlede kalkabilen insanlara asla güvenmiyorum

anlaşılmak lükstür bu yüzden yalnızlık en dürüst sığınak.

bazı durumlar karşısında sabır taşım çatlamıyor direkt un ufak oluyor yine de nasip deyip geçiyoruz yapacak bir şey yok.

sosyalleşme isteğimle eve gidip tek başıma oturma isteğim aynı anda çatışıyor kazanan hep yatak oluyor

birinin sana bir şey söyleyeceğim ama aramızda kalsın demesi en yakın arkadaşımla yapacağım dedikodunun gündem maddesidir

benim açımdan bir sorun yok sizin açınız da beni ilgilendirmiyor

her gün yeni bir ben ne alaka anı yaşıyorum