İsimsiz

Zaman Beklemez, İnsan Bekler Bir şey yapmak isteyip de yapmadığım anları düşünüyorum. Garip bir bekleme hali var insanda. Sanki içimizdeki kilidi açacak küçücük bir anahtar, kendiliğinden dönecek.Sanki içindeki bütün parçalar aynı anda yerine oturacak.Sanki o gün geldiğinde, ne yapması gerektiğini hiç zorlanmadan bilecek. Ama çoğu zaman öyle olmuyor. Zaman, kapıyı çalıp “artık hazırsın”…

Bir şeyi elde etmeden önce mi daha çok hissederiz, yoksa elde ettikten sonra mı?Hayat boyunca bu soruyla defalarca karşılaşırız. Bir motosiklet düşünelim. Aylarca hakkında okuduğun, videolarını izlediğin, özelliklerini araştırdığın bir motosiklet. Hayalini kurduğun o makine. Hangisi daha yoğun bir heyecan yaratır? Onu düşündüğün günler mi, yoksa garajda anahtarını ilk kez eline aldığın an…

Kendinden Başlayan Büyük Firar Yola çıkmadan önce durulan o tekinsiz bir yer vardır; ne tam içeridesindir ne de tam dışarıda. Ayakkabılar ayağındadır ama adım henüz atılmamıştır. İşte orası eşiktir. İnsan her sabah aynanın karşısına geçtiğinde aslında bu gizli yol ayrımına gelir:Ya evin o tanıdık, biraz rutubetli ama güvenli kokusuna teslim olurya da eşiğin ötesindeki rüzgârı ciğerlerine…

Modern hayat bazen bir yolculuk gibi değil de,bitmek bilmeyen bir yapılacaklar listesi gibi hissettiriyor. Her yerden sürekli cümleler geliyor.Bağırmıyorlar belki amahep oradalar. “Kendini sev.”“Anı yaşa.”“Konfor alanından çık.”“Üretken ol.”“Potansiyelini gerçekleştir.” Bu cümleler her zaman kötü niyetli değildir.Hatta çoğu, tek başına bakıldığında anlamlı. Ama aynı dilde geldiklerinde,aynı…

Hayallerin Sessizliği İnsan hayal kurar. Hayal, insanın yeryüzündeki tek sığınağı değildir; ama yürüyebilmesi için baktığı yönlerden biridir. Zorlukların içinde ferahlığı, kışın ayazında baharın güneşini görebilme şevkidir. Yerinde saymaya razı olmamaktır. “Şartların bu” diyen dünyaya, “Daha iyisini yapabilirim, daha ileriye gidebilirim” diyerek gayret kuşanmaktır. Hayal kurmak, kaderle kavga…

Dünya, çoğu zaman kabullenilmiş alışkanlıkların ve dayatılmış tatların bir toplamından ibaret. İnsanların büyük bir iştahla yöneldiği o kalabalık sofralarda, herkesin payına düşeni sorgusuzca kabul ettiği bir düzende; bazı anlar vardır ki, tek bir duruşun tüm o gürültüyü susturduğuna şahitlik edilir. O anları özlemek, aslında birini özlemekten çok daha derindir; bu, hayata karşı gösterilen rafine…

Kolay Olan Neden Bu Kadar Yorar? Bazen hiçbir şey yapmadığın hâlde yorgun hissedersin.Gün doludur ama içi boştur.Saatler geçmiştir ama bir şey olmuş gibi değildir. İnsan bunu çoğu zaman kendine yükler.“Dağınığım” der.“İsteksizim” der.Sorun tembellik değildir.Sorun, zihninin sürekli kolay olana çekilmesidir. İnsan beyni zorla değil, ekonomiyle çalışır.Az çabayla gelen her şey ona cazip…

Kendi Ülkenin Sınırları İnsan, dertlerini bir yük gibi görür.Ve bu yükü,ilk bulduğu omuza bırakmak ister. Sadece duyulmak,sadece anlaşılmak için. Bu çok insani bir ihtiyaçtır.Ama her omuz,o yükü taşıyacak kadar sağlam değildir. Çünkü çoğu zaman iyileşmek için anlatırız,karşısındaki ise anlamak için değil,analiz etmek için dinler. İnsan hayatı,sınırları olan bir ülkedir. Derdini anlattığın…