Medusa

Seni savunduğum her insana büyük bir utancım var, bana bıraktığın tek şey bu.

birini hak ettiği yerde bırakmış olmak yarı yolda bırakmak olmuyor

Ya bir gün karşı karşıya geldiğimizde, birbirimize düşman gibi değil de pişman gibi bakarsak? Öyle çok yanar ki canın, dünyadaki bütün suçları işlediğini sanırsın. Oysa sadece sevmediğini anlarsın..

Hiçbirimiz büyümedik,her geçen saniyemiz çocukluğumuzda kapana kısıldı.Bedenimiz yaşlandı ama ruhumuz her şeye rağmen o salıncakta sallanıyor, gökyüzündeki bulutlara değemeyeceğini bile bile elini uzatıyor ve dokunmaya çalışıyordu...

Kollarında olmak ve güldüğünü görmek dünyanın en güzel duygusudur.

"Seni özlemek" seni getirmiyor.

𝗗𝗼𝗸𝘂𝗻𝗮𝗺𝗮𝗱ığı𝗻 𝗯𝗶𝗿𝗶𝗻𝗶 ö𝘇𝗹ü𝘆𝗼𝗿𝘀𝗮𝗻, ö𝘇𝗹𝗲𝗱𝗶ğ𝗶𝗻 𝗸𝗮𝗹𝗯𝗶𝗻𝗲 𝗱𝗼𝗸𝘂𝗻𝗺𝘂ş𝘁𝘂𝗿 ç𝗼𝗸𝘁𝗮𝗻.

Belki seninle vıcık vıcık olmam ama... Yolun ortasında kimsenin bakışlarına aldırmadan şarkı söyleyebiliriz... Birbirimize darılmadan, sorunlarımızı halledebiliriz... Her zaman önceliğim olursun, yanında yapmacık olmam. Vıcık olamam, çok vıcık kelimeler sarfedemem ama severim seni, çok severim... Dertortağın olabilirim, sırlarını saklayabilirim senin... Yağmurun altında aptalca koşabiliriz seninle, yorulduğumuz vakit sımsıkı sarılabiliriz birbirimize... Canın sıkıldığında omzuma yaslanıp ağlayabilirsin, ağlamak istersen yaslanacağın omuz olurum sana... Seni ailemden sayarım... Ben vıcık olamam ama severim işte... Çok severim.

"Şimdi beni uçurumdan atsan, düşene kadar aklımdaki tek şey; sırtıma değen ellerin olurdu.''

En kötü mesafe, her zaman yakın olan insanlarla aramızdaki mesafedir.

Bu sefer uzaklaşmaya ihtiyacım var.

Sen bakma bu kadar hüzünlü şeyler yazdığıma, ben çok gülerim. Ve gülerken hiç kimse yalan olduğunu anlayamaz.