Wrażliwa

Nie cieszy już nic.

Pasję leżą szafie.

Mam wrażenie że.wegetuje....

Tracisz nadzieje

Na lepsze jutro

On za ścianą..

A ja czuję się samotna...

Szczęśliwą

Spełnioną

Uspołecznioną

Jak Wy wszyscy...

Ale potem nadchodzi dzień.. kiedy wszystko rozsypuje się na kawałki..

I wracam do punktu wyjścia..

Do głębi mnie samej...

Zapiski zaprowadziły ją pod starą kamienicę, taką nadszarpniętą przez ząb czasu. Na chwilę zatrzymała się jakby się zastanawiała czy na pewno wejść, ale nagle zobaczyła swoją dłoń chwytającą za klamkę drzwi wejściowych. Zaskrzypiały. W środku natomiast zupełnie inny świat, współczesność... jakby ktoś odnowił i wyremontował wnętrze pozostawiając stare mury.

W budynku była winda, ale weszła schodami, na ostatnie piętro. Zapukałam do drzwi, które natychmiast się otworzyły. Uśmiech zaprosił ją do środka...

Chciałabym, aby zabrał mnie Ktoś z mojego życia, pełnego Jego-jej miłości i nienawiści, moich łez rozpaczy, czasem obojętności...

Co zrobić jeśli MIŁOŚĆ MOJEGO ŻYCIA jest złym wyborem. Może miłość nie jest najważniejszą cnotą-sensem...

Może już nie potrzebuję miłości... może pragnę już tylko bezpieczeństwa, spokojnego życia??