☆

bazı pişmanlıklar sabah beşte sigara yaktırır.

Anne gam yükü, baba bir boşluk fotoğrafıydı.

hayatımdan çıkardığım hiç kimse bana kaybetmişim gibi hissettirmedi ben hep kurtulmuşum gibi hissettim

hiçsizliğin dibine vurdum bu gece, ne yaptıysam olmadı yine kaldım kendimle

“İçime ateşi koyup giden.”

ben bu elleri taşın altından kurtarsam bile hiçbir şeyi güzelleştiremem. bu savaştan sağ çıksam da kendime bir hayat yaratamam. elde edilen her başarı zafer değildir.

“kafamın içinde sürekli aynı sahne: kapıyı çarpıp gidiyor birisi. ceketini bile almadan hem de.”

çiçek açsın diye ömrümü verdiğim ağaçta cesedim asılıyor ve sen gölgesinde başka bir dize başını koymuşsun.

sana dönmemi bekleme benden dildâde. bi' senin eşiğine gelemem. senin eşiğin ellerimi parçaladı müjganına dokunup şükretmeyeyim diye. şu sığındığın göğsümü parçaladı. metruk kalbim sahibini bulmasın diye. gelemem dildâde.

ben seni kurtarmak için dünyamı ateşe verdim. oysa sen beni kurtarmak için karşıdan karşıya bile geçmezdin, değil mi?

kendime yaslanıp devrildiğim geceler.