kendimi bildim bileli hep seninleydim. yıllardır tüm günaydınlarım senindi. gece gördüğüm son yüz seninkiydi. doğum günlerimde çalışmadığın için son yıllarda hevesle doğum günlerimi bekler olmuştum. en sevdiğim ninni hep senin sesindendi. bütün rüyalarım sendin. bütün bayramlarım seninle geçtiği için bayramları herkesten çok sevmeye başlamıştım. başarılarım için benimle gurur duyduğun her an için teşekkür ederim. başarısız olduğum anları görünmez kıldığını fark etmedim sanma. bana veda etmeden gitmiş olmana kızgınım ama anlayabiliyorum. yok anlayamıyorum keşke haber verseydin. şimdi kucağımda yılların anısıyla balkonda oturmuş sigaramı yakmaya çalışıyorum. bazen çöküp kalıyorum işte böyle anlamlı anlamsız. işte şimdi kocaman bir vedam var. bir çocuğun doğumundan okula başlayacağı süreye kadar hayatımdaydın. artık yoksun ve birçok şeyin anlamı yok. artık bazı renkler daha soluk, en çok da turuncu. artık bayram için saçlarımı yapıp bayramlıklarımı aynı hevesle giyinmeme gerek yok. gittiğinden beri her gün ağlıyorum. sözümü tutmak için çok çaba sarf ediyorum ama gözlerimi durduramıyorum. bacaklarım eskisinden de çok ağrıyor artık. dizlerine uzatıp masaj yapman için birkaç milyon lira feda edebilirdim. fazla yalnızım. en yakın arkadaşımı ve sevgilimi kaybettim. artık kedimi, annemi ve günümü soramayacağın için biraz fazla buruğum. ama ne demiştim, ben hallederim. galiba artık yavru olamayacak kadar büyük ve yalnızım.