#yitir

Nuri Pakdil

bekle beni. salıncak bekler gibi. ne kimseye kaptır ne de heyecanını yitir.

Güzel bir geceye başlar gibiydi sanki herşey. elinin altında herşey uzanmışsın. ama olmuyo işte. dört duvar arasında kalmış ruh ve ay dedenin o sarımtırak rengi odayı boyamışken boydan boya. daralıyordu içim bi' şeyler yapmam gerekiyodu sanırım. bende elimin altına gittim belki keyfim yerine gelir diye. olmadı ama. yine hüzünlendim. nerde acaba yanlışlar yapıyorum diye sormaya başladım kendime. arka fona güzel bir şarkı açıp bunları yazmaya başladım. aklımın bütün odaları boş ve ben onları dolduramıyorum. bırakın sevgiliyi etrafımda güvenicek bir insan dahi bulamıyorum. sevgili demişken böyle yalnızlıkta olmaz olsun. insanın en azından sabah bi günaydın yazan suratı kızarık gülümseyen whatsapp ifadesi alması lazım. bu işler hiç böyle olmuyo. insanın kendini nerd kafasında takılırken asosyal hissetmesi sanırım böyle bişey olsa gerek. asosyalliği güzel bişey sanmayın. bence bu bir hastalıktır. keşke bizim de jim carrey'nin "yes man!" fimde ki gibi insanı gaza getiren etkinlikleri olsa. neyseciğime gördüğünüz üzere hiç birşey üzerinde herşeyi konuştum. ben kafama bakmaya gidiyorum iyi geceler diliyorum.