Zihnimde aynı senaryolar dönüp dururken yazamıyorum. Parmaklarımı klavyeden alıkoyan bir şeyler var. Ne yazacağımdam, nasıl yazacağımdam eminim ama parmaklarım dur diyor, Tıpkı onlarca güzel âni yaşadıktan sonra e kötü yerinde, beni en dibe batırıp kendi nefesimle beni boğarken DUR diyen hayatım gibi...












