#wypociny

Każą z okna skakać

Stal w usta wkładać

Mózg wyrywać rękami gołymi

Byleby odciąć myśli szambo

Które wybić tu i tam próbuje

Pokrywki z opon i czaszki

Narażone na udary i cykle

Realizują zasady materii

Dławią impulsów gonitwę

Lecz nie mogą zapobiec parowaniu

Wrzeniu bezładnemu

Bezsensu bryzgi

PRAWDY TCHNIENIA

Rzygać mi się chce

Początek, który rozpoczyna koniec...

Hejka, to znowu ja. Pani Twinqowa...

Wiem że nikt mnie nie czyta, bo mój ostatni blog miał równe zero notek, ale nie przestanę tego robić, bo to sprawia mi bardzo dużą przyjemność. Pisanie blogów pozwala mi sie otworzyć. Czuje że nie musze ukrywać moich emocji i lepiej przelać je na klawiaturę.

Jeśli ktokolwiek to czyta, to bardzo dziękuje. Marnowanie cennego czasu na czytanie marnych wypocin zwyczajnej nastolatki jest bardzo chojne. Dziekuje. Pisząc te blogi czuję się bardzo dobrze

Inaczej to się czuję w innych kwestiach? Jakich? Wielu. Czuję, że od kiedy wróciłam do tego zatłoczonego miejsca mam się o wiele gorzej. Pierwszym powodem jest to, że łatwo sie orzebodźcowuje... A drógim...

Chłopak M

Poznałam go rok temu przed rozpoczeńciem, kiedy podrywał moją bestie. Od razu sie zakumplowaliśmy i nie byłam jedynym dziwakiem w szkole. Oboje szaleliśmy, cieszyliśmy się każdym dniem i nawzajem wspieraliśmy się. Było mi dobrze w jego towarzystwie. Był tylko moim przyjacielem i nie zamierzałam tego w jaki kolwiek sposób zmieniać. Chłopak M zawsze tu był... Dopóki...

Rozumiecie te klimaty... Alkochol, papierosy i takie sprawy. Te substancje niszczą ludzi, jak i też relacje. Pewnych rzeczy nie da sie zapomnieć. Zmieniają wszystko. Mimo że się przeprosi, już nigdy nie bedzie tak samo.

Chłopak M dorosnął, wyszedł już z naszej szkoły i mam z nim dosyć dziwne relacje. Nie mam do niego żalu, w końcu każdy kiedyś musi przez to przejść. Ja też jestem mądrzejsza niż na przykład rok temu. Ale nadal tak słabo sobie radzę że muszę mieć słuchawki wygłuszające, gniotka i pluszowe zabawki przy sobie ... Wcześniej tak nie było... Przed naszym rozstaniem było źle, ale chyba nie aż tak...

Chłopak M to nie ta sama osoba... Teraz czuje sie sama i porzucona... Ten okres w moim życiu nie zapowiada się dobrze. Ten semestr będzie cieżki...

Chlopak M nie jest jedyną rzeczą, którą straciłam wraz z tym rokiem szkolnym... Jest tu też ktoś inny i bardzo ważny. Czyli mój serdeczny przyjaciel, Chłopak V.

Chłopaka V poznałam w bardzo dziwny sposób. Otóż, byłam z chłopakiem M sprawdzić, czemu dookoła pewnego bloku było tyle służb. Okazało sie że pewien mężczyzna chciał skoczyć... (Na szczęście nic mu sie nie stało). Chłopak V też tam był. Chłopak M znał go, więc zaczęliśmy gadać... Okazało się że mamy naprawdę wiele ze sobą wspólnego. Ja lubię linkin park- on też. Ja tworzę muzykę- on także. Nie wejdę w nim w związek. Nigdy. Ta relacje to coś wiecej, ponad to... Czemu? Bo jak zerwiemy to może nas to rozłączyć, plus nie podoba mi się fizycznie...

Ale jest problem. Chłopak V jest 2 lata wyżej z edukacją niż ja, wiec także ma więcej spraw na głowie. Nie może sobie pozwolić na częste wychodzenie ze mną, a podczas wakacji robiliśmy to niemalże codziennie... Brakuje mi go. Tęsknie... Nam nadzieję, że kiedyś bedzie miał wolną chwilkę...

Szkoła jest straszna. Zespół aspargera i 7-8 lekcji nie przypada mi do gustu, myślac o wszystkich dodatkowych które mam... Chce do Chłopaka V. Nie wspominam o M, bo to teraz inna osoba. Nadal pomoże, ale już nie w ten sposób.

Miło mi było się tym z wami podzielić

~Pani Twinqowa 11IX2024

•🌃🌟🌑🌟🌃•

Witaj.  Nazywam się Kuba. Uderzy mi 19-stka za 3 dni, a za 4 zacznie sie rok 2019. Sama tego świadomość sprawiła, że zacząłem rozmyślać nad sobą. Czego od siebie wymagam? Czym się kieruję w życiu? Co przykuwa najwięcej mojej uwagi? Dlaczego czuję się osamotniony? Na ostatnie odpowiedź była łatwa- sam sie izoluje.

 Izolowanie się od innych zacząłem zauważać w podstawówce. Oczywiście myślałem, że izolacja wynika z powodu ludzi położonych wyżej w hierarchi klasowej otóż...  Byłem w najlepszej klasie w szkole, która co roku  wygrywała konkursy, mecze i miała ulgi od nauczycieli. Proste, że nie należałem do tych co by z tego korzystali. Mały gówniarz kpiący z tych co chcą być wyżej. Już od małego hipokryta, bo sam chciałem pluć na nich z góry.  Miejsce moje leżało na środkowej gałęzi hierarchi- tych co śmieją sie z tej niżej i tych co mogą tylko próbować dosięgnąć do ostatniej gałęzi. Miałem swoich znajomych ale tylko tych których wybrałem. Oczywiście taki ja, patrzyłem na tych niżej z obrzydzeniem zwracając uwagę na- ciuchy, uszy, nos, zęby, okulary, otyłość. Przez co izolowałem się od tych "niżej".

Zabawne, jak wiele dorosłych dzisiaj spotykam oceniających książkę po okładce.

 Szkoła gastronomiczna, bo nie miałem ambicji, a na jedzenie zawsze jest praca. To okres mojego "pojmowania świata". Niczego nie planowałem, po prostu zmieniłem strategie na ludzi wraz ukończeniem podstawówki. Mniej mówiłem niż kiedykolwiek. Czysta obserwacja zachowań kolegów i koleżanek z klasy. Byłem zagadką co bardzo pomogło odstraszyć osoby, które bały się zagadać i poznać tych towarzyskich.  Ludzie po jakimś czasie zaczeli uważać że jestem godny zaufania. Nie mieszałem się w czyjeś akcje, nie odpowiadałem na zaczepki, nie wypowiadałem się nie proszony. Tzymałem wszystko dla siebie bo nikt nie pytał. Średnia szkoła to też okres mojego załamania. Odbiło się to bardzo na moim aktualnym charakterze. Wpadłem po uszy do bagna pełnego używkami. Pomogły mi zrozumieć, że trzeźwość umysłu jest najlepsza do podejmowania decyzji. Wtedy zacząłem być egoistyczny etycznie. Pomogło mi to sprawiając, że te odizolowanie jest mi na ręke. Bowiem nikt nie był podobny do mnie. Moje poglądy na temat życia, etyki, moralności były częstym powodem kłótni. Nieważne komu bym nie powiedział powiedział o dziwnych upodobaniach i myślach przerazi się.

 Wątpię że ktokolwiek to przeczyta ale to wszystko napisałem dla ciebie czytelniku. 3 porady od serca: Nie daj sobie nic wmówić- nie oznacza to, że zawsze masz rację lecz to, że każdy może się mylić. Nigdy nie skreślaj możliwości pojawienia się innej drogi ku celu- wybor innej drogi może przynieść dobre skutki. Ucz się ludzi- bowiem nie ma prostego człowieka.

what can you see

through the days we’ve missed

i can already imagine

we’ve kissed

cloud on your lips

to soften my mind

learned all your tricks

only devotion is hard to find

you stay and leave

aren’t you a painting

hanging on my heart

exquisite but devastating?

falling leafes, flakes, rays

always escorting my raise

so each time i look at our case

Kofeina

Biurowa heroina

Bez niej armia

urzędników

(K/k)ima

Lawina spraw

nie sprawi

siły sprawczej

sama z siebie

Potrzebny brązowy dopływ

przepływ laminarny

w żyłach

I małe jeb

w efekcie

wystarczające do Outlooka

lecz zbyt mikre

by poruszyć dzwon

białego kruka

trybik z shiftem

Co ma niby rajcować?

Jak się włącza takie kody?

By życie z mozołem budować

Brnąć z uśmiechem przez kłody

A jeśli już coś rajcuje

To jak to robić możliwie często?

I unikać tego, co kłuje

Uciążliwie i gęsto

Metodycznie i długo

Z woli deprawuje

Truje

Miej bogatą rodzinę

Dostań spadek sowity

Oto pomysły na kwity

Plan znakomity

Fakty

i mity

A na serio, to tak nie ma

Najlepsza większość dnia na straty

Wyssane dobro z piersi dna

Drenujące sofizmaty

Zimna lufa

Tłumika skorupa

Pragnienie śmierci bucha

Spust okala widmo trupa

Kierunek znany

Zwrot przez cierpienie nadany

Wolność, tak kusząca

Na wyciągnięcie kciuka

Ale odwagi brak

Niech mnie ktoś inny