#anne #kapi ##yurek #insan #soguk #usumek

Üzerimi açıp da üşüyerek ilk uyanisim 18 yasima tekabul ediyor. Oncesinde sakin ve edepli uyudugum yahut sicak bir memlekette yasadigim sanilmasin. Evden ayrilisimla usuyerek uyanmanin ne demek olduğunu anliyorum. Zira yuvadayken bir gun gecmezmis ki babam uykumun arasinda beni kontrol etmesin, acilan ustumu ortmesin. Hatta beni uykumda sevip opmesin. Bununla ancak uykumun hafiflestigi anlarda hayal meyal karsilatim. Saka ile karisik uzerimi orttugu icin kizardim bile ne akla hizmetse. Gel gelelim insan bu sefkatli kucuk şeye alisiyormus. Bozkirin ortasinda mevsim yuzunu kışa gonup de ustumu açıp usuyerek uyandigim sabaha karsilarda bunu daha iyi anlıyorum. Ne buyuk lutufmus meğer sevdigin insanlarin yamacinca olmak. Ne huzurlu uykularmis onlar.. Artık gördüğüm kotu rüyalar icin kosup kaldiracagim insanlardan uzagim. Artik uzerimi actigim sabaha karsilarda usuyerek uyanmalara alismaliyim. Bir gun sevdiğim bir insanla koyabileceksem bu yastiga basimi tam da bu sefkati esirgememeli benden. Korkarak uyandigim gecelerde siginacagim kucak, soguk aksamlarda uzerimi ortup beni izleyecek bir yürek olabilmeli. Sevda dedigin senden benden daha buyuk bir sey, içinde bir aile, anne, baba, kardes, arkadas, sevgili barindiran bir kelime sevda. Şimdi uzerimizi kendimizin orttugu guzel uykulara dalma vakti.

Yazın ortasında kalbim usuyor...

Adam Ankara’dan ve bizden bahsetmis. Merhaba bahar!