#unuttuk

Ne kavimler, helak oldu yıkıldı Azmıştı, insanlar yoldan çıkıldı Azametli dağlar, yere çakıldı Sebep, lut kavmiydi, çabuk unuttuk

Azmışlara, Rabbim hidayet versin Bunlar azınlıkta, mazlumu görsün Son bulsun afatlar, insanlar gülsün Kulluk bilincini, bizler unuttuk

Kurunun yanında, yaş da yanıyor Cahil olan cahil, çabuk kanıyor Dünyaya meyilli, ebet sanıyor Haramı, helali, çabuk unuttuk

Kudretin kalemi, suç yazmayınca Allah bela vermez, kul azmayınca Rabbim, korur, kollar, kul caymayınca Galubeladaki sözü unuttuk

Afata sebep, günahlardan ırak Kulluğa yakışmaz, yanlışı bırak Hürmanim bu dünya geçici durak Nefsin hevasından, dünü unuttuk

Kanayan bir öyküdür içimizdeki bozgun

Hergün yeni bir hüznü takıp koluna

Bütün saatleri acıya kuruyor sanki

Şarkıların hüzzam makamındayız

Kanıyoruz göçebe yollarda yılkı atlar

Bir acı kahve hatrını unuttuk

Her köşe başında bir maskara...!

Söyleyin daha unutmadim yalanlarını.”