#tecrit

“Sana bir şey yapmayacağım tatlım, sadece beynini dağıtacağım”

Kırmızı Kaplumbağa: Zamansız bir masal

“Kırmızı Kaplumbağa”, dalgalarla boğuşan genç bir adamın görüntüsüyle açılıyor. Fırtına dindiğinde ıssız bir adada olduğunu fark eden bu genç adam, oradan kurtulmak için çeşitli girişimlerde bulunuyor ancak bu girişimler kırmızı bir kaplumbağa tarafından akamete uğratılıyor. Adada yalnız başına yaşamaya mahkûm kalacağını düşünen genç adamın hikayesi rüya, hayal gücü ya da mucize kabilinden bir gelişme ile bir anda değişmeye başlıyor.

“Kırmızı Kaplumbağa” baştan sona diyalogsuz bir film. Ancak bu durum filmin gücünün daha da artmasına vesile oluyor. İki nedenden ötürü. İlki yönetmenin  röportajda belirttiği gibi diyaloglar filmin zamansızlığını ortadan kaldırma riski taşıyabilirdi. Oysa bu haliyle hikayenin hangi zamana ait olduğunu bilmiyoruz. Böylece perdede gördüklerimiz büyüyerek zamansızlaşıyor. Bu durum filme zaman algısını genişleten bir özellik katıyor.

İkinci olarak filmi Hollywood stüdyo animasyonlarında ya da Japon animelerinden ayrıştırarak masalsı bir hava katıyor. Her ne kadar Ghibli ve Hayao Miyazaki gibi ekollerin animelerinde masalsı atmosfer baskın olsa da hikayelerin ‘gerçek’ hayata değdiği karakterlerin bu dünyadan olduğunun fark edildiği anlar, Japon kültürüne ait görsel ve karmaşadan izler görmek mümkün.

“Kırmızı Kaplumbağa” bir yandan doğa ile kurduğu ilişkiyi dengede tutmayı başarırken, hikayesinin zamansızlığına yaslanarak masalsı havasını da büyütüyor. Böylece ne diyalog yoksunluğuna ne de kırmızı kaplumbağanın yaşadığı dönüşüme bir açıklama bulmaya kafayı takıyorsunuz.