#meyus

Ne zaman bedbin bir insan olmaktan çıkacaktı bilmiyor idi. Soğuk kaldırım taşına oturmuş meyus hallerine akıl sır erdiremiyordu, burada oturmuş ne halt ediyordu hiçbir fikri yoktu. Sadece her şeyden bunalmıştı, onu anlamayan insanların gözünde suçlu duruma düşmesi içinde canhıraş feryatların çıkmasına sebep oluyor idi. Ama o dışarıdan o kadar sakindi ki sanki fevkalbeşer bir güç gelip ona güç vermişti. Ama tabi ki öyle olmamıştı. İstemediği kadar yansıtıyordu dışarıya bunu biliyordu. Hissiz payidar bir hayat yaşayacağını düşündü, saçma kader anlayışının ona vurduğunu ve imtihan denen şeyin ona fena halde çarptığını düşündü. Soğuk kaldırım taşında her yeri donmuş bir şekilde kalktı, ağlamaktan şişmiş gözlerini bir kere daha sildi artık canı acımıyordu, yeterince alışmıştı veya sadece öyle sanıyordu...

anksiyete ataklarım giderek sıklaşıyor. sürekli ağlıyorum. sinirlendiğim zaman sırtımda yanma ve batmalar oluyor, kaşınıyorum. neden varım sorusunu kendime çok fazla sormaya başladım. odaklanamıyorum. ders çalışmayı seven birisiyim. belki de birisiydim. artık istesem de çalışamıyorum. ben ders çalışmak, kitap okumak, dizi izlemek istiyorum. şarkı dinlerken şarkıya odaklanmak istiyorum. ben hiçbir şeye odaklanamıyorum. içimde sürekli olarak mutsuzluk var, hayallerimi kaybediyorum. sürekli hayal kuran ben, kendi hayallerimi yok ediyorum. bu beni mahvediyor, çok yoruyor. ben dinlenmek istiyorum. gerçekten çok yorgunum. ergenlik değil bu. yemin ederim değil, ben sadece tek kalmak istiyorum. insanlar nankör, samimiyetsiz ve hadsizler. ben de bir insanım ve eğer böyleysem kendimden daha fazla nefret ederim. bana saygı duymayan birine saygı duymam. bu çok normal. olması gereken de bu değil mi zaten? bir şeyler yapmak istiyorum. isteyerek, severek ve sabit kalarak. sadece onunla ilgilenerek. ekmek almak için sıra beklerken ellerim titremesin, gözlerim dolmasın istiyorum. yolda yürürken önüme bakmak istiyorum, yere değil. göz teması kurabilmek istiyorum. güvenebilmek istiyorum, sevilmek de istiyorum. değer verdiğim, bana değer versin istiyorum. kendi sorunlarımla uğraşırken sırf mutsuz ya da sinir çıkarmak ya da başka sebeplerden ötürü bana yazandan kurtulmak istiyorum. ben beni düşünmek, bana iyi gelmek istiyorum. ben, ben olmak istiyorum. buradan gitmek ve tek başıma yaşamak istiyorum. bunu her şeyden çok istiyorum. yeniden hayal kurup onun için çabalamak ve başarmak istiyorum. istiyorum ama gücüm yok, yoruldum. sakin olmak ve kalbim sıkışmadan nefes almak istiyorum. her şeyin düzeleceğine inanmak istiyorum. kendimde beğenmediğim her şeyi değiştirmek istiyorum. belki de kendimi kaybetmek istiyorum, emin değilim.

Değişimden kastınız ne ki sizin bencilleşmek mi

seziyorsun gözlerimden, biliyorum. bazen ellerine kelepçeler vurasım geliyor bazen yüzüne birtakım nedenler, bazen ayaklarına bir falaka gerek bazen ağzına ağzım. bazen uyumasak konuşsak geçecek gibi, bazen hiç uyanmayalım n’olur! bazen çok açım sana bazen lütfen artık dur! bazı zamanlar deliyim, şehre lanet olsun, herkes ölsün lütfen ama sen benimle otur! bazen körsün, körsün artık gör biraz ne olur! hepsiyle bazen, bazen tek tek, bazen sadece kalbim, sek. ama her şekilde ve biçimde çok kalabalık geliyorum sana, biliyorsun. ezbere bildiğim o yoldan. rüya da rüya hani... aynı yoldan yürümüşüm bir asır ve bilinçaltım alt üst etmiş masamdakileri.