Bazen konuşmak istersin; insanın olmaz, tıpkı şu anda konuşmak istediğin herkesin uykuda olması gibi.

Bazen susmak istersin; susup içinde konuşan sesleri de susturmak.

Dışarıya çıkmayıp içinde kaldıkça düşüncelerin, 3-5 yaş grubu bir grup çocuğun bir odaya tıkılıp kaldığında yaptığı gibi itişip kakışmaya başlar çünkü.

Bazen düşmek istersin; o ana kadar koca koca kayaların üstünden atlayıp hiç yara almadan yoluna devam etmeyi başarmışken küçük bir çakıl taşına takılıp düşmek.

Bazen tutunmak istersin; ayağının altında bir avuç toprak ya var ya yokken örümcek ağı misali o olmayan toprağa sıkı sıkıya kök salıp orada yeşermek.

Bazen istersin...