Życie i obyczaje Słowian

Kwarantanna

Śmierć jest przecinkiem w zdaniu Twego losu Ja stary księżyc niezawodny żałobnik Gdy na stypie podają alkohol

Wszędzie chodzę, wzywam i nawołuję, gdy umrę niech wielka radość zapanuje. Psim chujem za życia nie byłem, ludzi kochałem i świetnie się bawiłem. Zdrowie piłem, gdy była okazja i gdzie nie byłem na gówno była inwazja. Racja, przytakiwali rozsądni, tanie gówno zawsze trzeba pogonić. W innej pogoni udziału nie brałem, a nieraz ze śmiechu się posikałem. Transparent wywiesiłem za oknem: dajcie znać,gdy pada, chętnie zmoknę. Kopnę przecież kiedyś w ten kalendarz rzecz to zwykła, nie sprawa przeklęta. A na cmentarz dojadę karawanem, na stypie zabawcie się grubo, amen. Pozwólcie, że wyrażę swą wolę. Gdy umrę popijcie i tańczcie na stole. Kordonem otoczcie mą trumnę, dla jaj możecie zrobić ze mnie mumię.