Palisz przeszłość jak kolejny most Wiatr jest, znosi popiół, wdychasz go Wiesz już, że ten gorący oddech spalił cię A ja wdycham to, żyjesz we mnie

Po co mamy zaszczepione sentymenty w genach? Chyba po to żebym czuł się inny tu i teraz Barman życia amnezję ze sklerozą wstrząsnął w szklance Dla mnie jak pod narkozą jest mi bardzo fajnie Więc zapominam doskonale perfekt całkiem O czym? całkowicie zapomniałem właśnie

Idę przed siebie, nie wiem po co Czy jest chociaż jeden, który serio dokąd idzie wie? Nie znam twarzy, czuje brak wzroku na plecach Wiem, że nikt nie będzie tęsknił ani się z rozpaczy wieszał