#selye

“But Selye is best known for his pioneering research on the biological mechanisms of stress, which he singlehandedly turned into a distinct area of medical scholarship. During his lifetime, Selye published hundreds of articles about stress and founded the International Institute for Stress in Canada, turning this previously inexact descriptor into an object of scientific inquiry.

Selye (1974), stresi, herhangi bir baskı sonucunda vücudun verdiği özgül olmayan tepki olarak tanımlamıştır. Stresin nedenleri mevcut koşullarla ilişkilidir, yani kişinin ortamındaki faktörlere göre stres azalabilir ya da artabilir ( ev, iş yeri, konuşma yaparken vb.). Ortamdaki stresli koşullar fizyolojik bir tepkiye yol açar. Eğer bu tepki uzun tepki uzun süreliyse ya da sürekli ise kişide günlük yaşamında karşılaşabileceği sıradan uyaranların bile aşırı yük olarak algılanmasına, baş edemeyeceği bir hale dönüşmesine yol açabilir bu da sürekli bitkinliğe sebebiyet verebilir. Strese verilen tepki, vücudun çeşitli yerlerinde eş zamanlı olarak beyin, endokrin sistemi ve bağışıklık sistemde görülür ve stres tepkisinin temelini oluşturur.

Yüksek kortizol ( stres hormonu) seviyesine maruz kalanların beyinlerinin ve hafızalarının zarar gördüğü yapılan çalışmalarla gösterildi. Birçok çalışmaya göre yüksek kortizol seviyelerine sürekli maruz kalındığında, beyinde hafızaya depo etme görevi olan hipokampus hasar görüyor ve bu da öğrenme becerilerini azaltıyor. Yüksek kortizol seviyeleri, kan şekeri metabolizmasını bozabilir, kilo alımı gözükebilir, yüksek kan basıncına neden olabilir, testesteron seviyesinde düşüş olabilir, kas ve kemik kaybına neden olabilir, cinsel fonksiyonda azalma görülebilir, baş ağrılarına neden olabilir, kaygıya neden olabilir, duygusal problemleri tetikleyebilir, bağışıklık sisteminin ayarını bozabilir ve hatta kansere sebebiyet verebilir( Moisse, 2010). Stres hormonlarının hafıza merkezlerine direkt olarak zehir  olduğu ve beyin hücrelerini öldürdüğü çalışmalarla gösterildi. Kronik(uzun vadeli) stres, sinir yollarının da işlevini bozarak sinir hücrelerinin ölmesine sebebiyet verebilir. Dolayısıyla stresin tüm vücuda zarar verdiği aşikardır.

Tam anlamıyla stressiz yaşamamız mümkün olmasa bile, bazı önlemlerle birlikte stres seviyemizi aşağıya çekebiliriz.

-Stres tetikleyicilerinizi öğrenin, sizi strese sokan durumları belirleyin ve bu durumu değiştirip değiştiremeyeceğinizi düşünün.

–Her şeyi kontrol edemeyeceğinizi kabullenin, bazı şeyler siz isteseniz de istemeseniz de yaşanacaktır.

–Egzersiz hayatınızda olmazsa olmazlar arasında olsun, çünkü egzersiz yaparken vücudunuz mutluluk hormonu salgılamaktadır.

–Beslenmenize dikkat edin, stres durumundan dolayı mı yemek yiyorsunuz? Yoksa aç olduğunuz için mi yiyorsunuz? Bu sorunun cevabını kendinizle paylaşın.

-Sizi mutlu edecek uğraşlar edinin.

-En önemlisi bolca ve sık sık gülümseyin 🙂

New Outfit has been published on http://www.imvuoutfits.com/77637923

77637923

New Outfit has been published on http://www.imvuoutfits.com/77596205

77596205

Bernie Siegel: Kanser ve Umut

Huzur, Sevgi ve İyileşme

Kanadalı muhteşem doktor ve tıp tarihçisi Sör William Osler tüberkülozun sonucunun hastanın ciğerlerinde olan bitenden çok zihninde olan bitenlerle ilgisi olduğunu söyledi. Aslın o da bir kişinin ne tür bir hastalığı olduğunu bilmektense ne tür bir kişinin hasta olduğunu bilmek isterim diyen Hipokratı yansıtıyordu. 19. Yüzyıl biyolojisinin iki dev ismi Louis Pasteur ve Cl…

Un Nuovo Post è stato pubblicato su http://thymus.simbiosiscompany.com/la-sindrome-di-adattamento/

La Sindrome di Adattamento

Quando si affronta una situazione nuova è automatico l’innalzamento dei livelli di stress. La nuova situazione si definisce stressor, cioè si percepisce come rischio e pericolo al quale l’individuo reagisce adattandosi.

Selye definisce la “Sindrome di Adattamento” come la risposta che l’organismo mette in atto quando è soggetto agli effetti prolungati di uno stressor (Selye 1971). L’evoluzione della sindrome avviene in tre fasi. La prima, detta di allarme, si sviluppa attraverso processi psicofisici come l’aumento del battito cardiaco, della pressione sanguigna, del tono muscolare e un incremento dell’arousal (attivazione psicofisiologica).

La seconda fase, detta di resistenza, in cui il corpo tenta contrastare gli effetti negativi dell’esposizione prolungata allo stimolo stressante, che induce uno stato di affaticamento. Per fronteggiare questo stato l’organismo produce risposte ormonali specifiche, che innalzano, ad esempio, i livelli di ormoni corticosteroidi causati dall’incremento dell’attività delle ghiandole surrenali.