#relaks

Piąty dzień po operacjj i wyglądam, jak prosiak. Wokół rany na szyji zrobiła się opuchlizna. Tak może się dziać, więc na razie nie panikuję.

Dużo śpię, czytam, słucham muzyki. Joana zrobiła tartę z owocami. Taka zimna do kawy, coś pięknego.

Na razie Joana śpi w salonie na kanapie, bo czasem we śnie potrafi machnąć ręką czy nogą. Tak mi walnęła po operacji głowy w 2020, więc dmuchamy na zimne, choć wolałbym, żebyśmy spali razem.

W nocy spaliśmy przy otwartych oknach. Tak, jak poprzednią noc przespałem tak tej budziłem się co 20 minut pół godziny i przekręcałem się z boku na bok. Od czwartej rano darły się mewy przelataując obok otwartych okien. Dobrze, że siatki są, bo mogłaby się, któraś wlecieć do mieszkania. Po piątej postraszyła burz i przeszła bokie. Rano w kuchni na parapecie Joana znalazła kawałek chleba. Pewnie, któraś mewa zgubiła, gdy goniły ją koleżanki.

Nocą w myślach potrafiłem to ładnie opisać słowami, ale w dzień wszystkie słowa, gdzieś ulatują. Jakoś nie potrafię się skupić.

Na sali leżał ze mną Jarek. Rok starszy ode mnie. Większość życia w rozjazdach. Zjechał całą Skandynawię oprócz Norwegii. Pracował na platformach wiertniczych i przy budowie elektrowni atomowych i dopiero, gdy wsłuchamy się w historie innych ludzi zdajemy sobie sprawę, że z naszym życiem nie jest tak źle, jak nam się wydaje. Stracił synka w wieku 3 lat - sepsa. Spalił mu się dom i przeżył ciężki wypadek samochodowy i mimo tych doświadczeń wciąż się uśmiecha i żartuje i ,,tkwi'' w jednym małżeństwie od prawie 30 lat. Obaj na emigracji widzieliśmy, jak rozpadają się małżeństwa i jak odległość zmienia i dzieli ludzi.

Las niesamowity. Nagrałam nawet śpiew ptaków, ale tu audio się nie da wrzucić ;(

Muszę pomyśleć o większych hamakach, bi najpierw gruchnął na ziemie Pan Rower, a po kwadransie ja ;D