#rapa

They get a...

Diagnosis: Rapa rapa Common name: Bubble Turnip

PL:

Piramida w Rapie

To unikalny grobowiec pruskiego rodu baronów von Fahrenheid, wybudowany na początku XIX wieku, prawdopodobnie w 1811 roku, choć niektóre źródła podają wcześniejsze daty, jak 1795 czy 1808. Zlokalizowana jest w mazurskiej wsi Rapa, na bagnistym terenie, gdzie zbudowano specjalną groblę prowadzącą do piramidy. Budowla wzorowana jest na piramidach egipskich, co widać w jej kształcie i dokładnym kącie pochylenia ścian (51°52'), identycznym jak w piramidach Cheopsa. Ma wysokość około 16 metrów, a podstawa to kwadrat o boku 10,4 metra.

Pomysłodawcą i fundatorem piramidy był baron Friedrich Heinrich von Fahrenheid, pasjonat starożytnego Egiptu i mecenasa sztuki, który zafascynowany egipską kulturą i ideą życia po śmierci, postanowił wybudować mauzoleum dla swojej rodziny. Pierwszą osobą pochowaną w piramidzie była jego trzyletnia córka Ninette, zmarła na szkarlatynę w 1811 roku. Ciało dziewczynki zostało starannie zabalsamowane, a grobowiec miał sprzyjać mumifikacji zmarłych, co rzeczywiście miało miejsce - trumny z ciałami siedmiu członków rodziny, w tym samego Friedricha, zachowały się w zadziwiająco dobrym stanie.

Piramida w Rapie zaczęła stopniowo popadać w zapomnienie pod koniec XIX wieku, po przejęciu majątku przez inną rodzinę. Podczas obu wojen światowych grobowiec był wielokrotnie dewastowany przez żołnierzy, poszukujących kosztowności. Po wojnach miejsce to padło ofiarą wandalizmu, a nawet miejscowi turyści naruszali trumny. Dopiero w XXI wieku lokalne władze zabezpieczyły wejście do piramidy. Dziś jest to jedna z najbardziej zagadkowych budowli na Mazurach, ciesząca się zainteresowaniem ze względu na unikatowy charakter i tajemniczą historię.

EN:

Pyramid in Rapa, Poland

It is a unique tomb of the Prussian baronial family von Fahrenheid, built in the early 19th century, probably in 1811, although some sources suggest earlier dates such as 1795 or 1808. It is located in the Masurian village of Rapa, on marshy terrain, where a special embankment was constructed leading to the pyramid. The structure is modeled after Egyptian pyramids, visible in its shape and the precise angle of the walls’ slope (51°52’), identical to that of the Great Pyramid of Giza. The pyramid is about 16 meters high, with a square base measuring 10.4 meters on each side.

The initiator and patron of the pyramid was Baron Friedrich Heinrich von Fahrenheid, a passionate admirer of ancient Egypt and an art patron, who, fascinated by Egyptian culture and the idea of life after death, decided to build a mausoleum for his family. The first person buried in the pyramid was his three-year-old daughter Ninette, who died of scarlet fever in 1811. Her body was carefully embalmed, and the tomb was designed to promote mummification, which actually took place—the coffins of seven family members, including Friedrich himself, have been preserved in remarkably good condition.

Come ogni rapa, aveva un lungo ciuffo giocoso e ti faceva immaginare un sottosuolo morbido e felice. Ma era una rapa. Era una radice, silenziosa e spiccia. Ben presto me ne accorsi. All’inizio ne soffrivo molto perché avrei voluto che non mi respingesse, che la gioia del suo ciuffo non fosse per me un inganno, ma la promessa della profondità. La perdonai, e in fondo non c’era nulla da perdonare: la rapa era semplicemente una rapa. Faceva la rapa. Non poteva non essere una rapa.

Passarono gli anni, imparai ad amare la sua forma semplice, il suo gusto dolciastro e mai dolce del tutto. Distante quanto basta, dimenticai che era una rapa. Come succede quando non guardi da vicino, riempii di fantasia lo spazio che ci separava. Era la mia rapa, una rapa immaginaria, che mi voleva bene, anche se a modo suo.

Un giorno la rapa mi respinse ancora. Senza una ragione precisa. Non stavo provando a sradicarla, non scavavo, non le giravo intorno ormai da molto tempo. Mi fu chiaro che quello spazio che io avevo riempito di fantasia, anche lei lo aveva riempito di qualcosa. Forse le mie antiche richieste, la mia pretesa che il suo ciuffo rappresentasse più di un entusiasta saluto alla vita e significasse altro, l’avevano segnata. Era fragile, e in quel passato lontano si era sentita inadeguata. Forse sulla sua pellicina c’era una cicatrice.

Mi dispiacque molto, di averla messa a disagio e della solitudine che provavo. Finalmente capii che non potevo tirare e tirare ancora finché non avesse cavato un po’ di succo, nella speranza che il suo rosso di superficie le corrispondesse e mi corrispondesse nel profondo.

Finalmente capii che volevo dolcezza piena, perché il dolciastro non mi bastava. Avevo tutta la forza per seguire radici profonde e intricate, capaci di nutrire tronchi robusti e fronde che risuonano al vento. Avevo bisogno di radici desiderose di essere trovate, come le mie.

In Baltimore, the only scrapple is Rapa scrapple.

The poison ocellate octopus, also known as a mototi octopus (Amphioctopus mototi) possesses a venom and displays two large blue ocellates or ‘eyespots’ when stimulated or alarmed. Mototi means poison in the Polynesian language; the first specimen identified came from near the island of Rapa, French Polynesia

Octopuses

Photographer: Douglas David Seifert

Hak: I trust them about as far as I can throw them.

Rapa: …I’m sorry to hear that…