#persoonlik

Een nieuwe tijdcapsule. Veertien december. Na middernacht. Van bioritmes en routine had ik nooit veel pap gegeten. 

Weer een praatje. Geen edits. Beloofd. 

Ik leef op koffie en ritalin. Mijn bedtijd was een paar dagen geleden, denk ik. Gescharrel is vandaag beeindigd. Sociale stagnatie is opgeschud, er is veel verandering. Veel drama. Ik heb de provinciale middelbare school ingeruild voor een intellectuelere, internationale variant. Zo voelt het. 

De universiteit. Met volwassenen, mensen die dingen willen en weten. Wat een grap. Niemand weet hier wat ze doen. Deze omgeving is manisch van ellende en van genialiteit. De grens tussen genialiteit en gestoordheid bestaat niet. Dat heb ik ook bij mijzelf ondervonden. 

Sinds de laatste capsule heb ik er vooral op los gedronken, geneukt en gedrugst. Scrupules aan de kapstok gelaten. Dagen de zon niet gezien. Misschien niet het beste, maar ook niet het slechtste. Uitrazen is therapeutisch. Het staan op een dansvloer. Ik weet niet waar ik ben. Ik voelde beats door mijn lichaam dreunen, dreunen die gedachten wegduwen die je liever niet ziet. 

Het werk goed, heus. Een muziek-cleansing van een paar maand. Drums, bass, deuntjes, dansjes. Als het tikken van de tijd. Om dat andere tikken te vergeten, dat van die verdomde klok die mij altijd inhaalt. Deadlines, sure, waar de meeste mensen zich zorgen om maken. Op tijd op school komen, whatever. 

Ik wil het getik van mijn ouderlijk huis vergeten. 

Ik ben nu hier, ver weg. Ik had verder weg moeten gaan. Ik hoor het getik, nog vaak, in de kamer naast mij. Geen verbetering. 

Mijn echte ouders, hun getik is al wat verzwakt. Ze gaan achteruit, allebei. Ik wil hun klok weer opwinden, de radertjes afstoffen en olie toevoegen, de wijzers ontsmetten en het geheel in een mooi vitrinekastje leggen. Maar de radertjes beginnen te verslijten. Het glas in de vitrinekast is gebroken. Niks dat ik daar aan kan doen. Het enige is afwachten, tot eerst de tijd foutief aangegeven wordt, een second afwijking, dan twee. Uiteindelijk tot een oorverdovend halt wordt toegeroepen -- de dood. 

Het getik wil ik niet meer horen, geef mij maar dreun. Geef mij de schaterlach van mijn beste vriendin, het geluid van de koude biertap, een gele ballon die opgeblazen wordt, een sigaret die aangestoken wordt, een pil die gebroken wordt. Krak. Slik. Krak. Slik. 

Dans. 

rules: “you can tell a lot about a person by the music the listen to. put your mp3 player, itunes, spotify, etc. on shuffle and list the first 10 songs and then tag 10 people. no skipping!“ here we goooo

#1   knights of shame / AWOLnation #2   overcome / laura mvula #3   wake me up before you go-go / wham! #4   jessie’s girl / rick springfield #5   broken arrows / avicii #6   the golden age / woodkid #7   apollo / magic man #8   one vision / queen #9   magic / mystery skulls #10   tete-a-tete / walk the moon