#palinca

All the drinks mentioned below are basically a fruit distilled strong alcoholic drink. Most of these distilled alcoholic drinks are made out of plums but can be made out of strawberries, pears, apples, apricots, and other fruit. Romania is one of the largest producers of plums in the world, and hence we are very plum focused. What is Palincă, Rachiu, Tuica or Horincă? View this post on…

Het was wel even geleden dat we elkaar in levende lijve gezien hadden. En nog veel langer geleden dat we samen gefietst hadden. Maar vandaag was het zover, Team Palinca ging weer eens fietsen. Of, om niet alle sponsors teleur te stellen, Team Palinca Christina Rimonta. De afspraak was dat we naar Martijn zouden gaan, die ons dan een rondje voorschotelen door zijn achtertuin.

Om half acht hadden Eelco, René en ik afgesproken in Zoetermeer en gezamenlijk reden we met de auto naar Schoonhoven alwaar we de auto's parkeerde en met de pont overvoeren naar Gelkenes waar we hadden afgesproken met Martijn. Hoewel we elkaar te lang niet gezien hadden was alles weer vanouds. Het omkleden op eel louche parkeerplaats. De onzin die we onderling communiceerde. Kortom, alles was weer zoals het was. René en Martijn reden nog gewoon met een ouderwetse fietscomputer. Eelco had nog gewoon een twee-en-veertig binnenblad. Martijn die de route had uitgezet mocht op kop rijden. Omdat ik het meest fitte van het stel was mocht ik naast hem plaats nemen.

Omdat we elkaar lang niet gezien hadden was er genoeg bij te kletsen. Kinderen die laatst nog met luiers om liepen hadden nu een rijbewijs. Ondertussen waren we de nodige keren van baan veranderd, maar een hoop dingen waren het zelfde gebleven gelukkig.

De route die Martijn had uitgezet ging via de buitenwijken van Groot-Ammers via Ottoland en Schelluinen naar Gorkum waar de de Boven-Merwede overstaken. Volgens Martijn zaten we nu op een ander eiland. Dat klopt ook wel wan we hadden de Alblasserwaard ingeruild voor het Land van Heusden en Altena. We volgde vanaf hier de dijk langs de Boven-Merwede richting het pittoreske stadje Woudrichem

Na een stuk langs de Afgedamde Maas staken we deze over voor een lusje richting Slot Loevestein. We hadden Noord-Brabant ingeruild voor Gelderland en het Land van Heusden en Altena voor de Bommelerwaard. Na Slot Loevestein volgde we de dijk langs de Waal. Daarbij reden we ook door Brakel, waar geen spoor was te vinden van "De Zwarte " en ook Ten Bosse hadden we niet gevonden. Daarom bleven we de dijk maar volgen tot Zaltbommel. Daar kregen we een paar kasseistroken voorgeschoteld, welke Martij omzeilde door het naastgelegen klinkerstrookje te pakken, maar dit is totaal Palinca onwaardig. In het centrum van Zalrbommel plofte we neer voor een bak koffie met gebak. Daar werd ongestoord verder gekletst.

Dat we voor een goede locatie hadden gekozen voor de koffie bleek wel wat later toen diverse andere pelotons neerstreken op het terras. Maar zo toevallig was het nou ook weer niet. Want op dit zelfde terras zaten we ook toen we onze befaamde Driedaagse Schin op Geul reden. We wisten dus dat het goed was. Na de koffie staken we de Waal over naar de Tielerwaard

Via diverse landwegen werd er koers (of is het nou coers) gezet naar de Linge. We volgde nu een aantal wegen welke ik een paar weken geleden in tegengestelde richting reed. Na Acquoy kregen we een stuk gravelstrook te verwerken. Hoewel, voor ons Palinca's is dat gewoon een grindstrook waar je niet te lang over moet doen.

Bij Leerdam lieten we de Linge voor wat het was en volgde nu de Diefdijk. Deze keer niet op de dijk maar een weg parallel onder aan de dijk wat een prima route is. Halverwege gingen we wel de dijk op en volgde deze tot aan het fort Goilberdingen. Hier gingen we linksaf in westelijke richting. En dat was lachen want de wind was aardig aangewakkerd en we hadden hem natuurlijk tegen. Tot Vianen reed ik met Martijn op kop maar na Vianen nam René de kop over. Net als van ouds ging het tempo ook omhoog waarbij René zijn beruchte houding aannam plat op het stuur. De rest weet dan al hoe laat het was, dat werd weer pijn lijden. Ik wist het wel lang vol te houden maar ging na verloop van tijd even uit de wind rijden. Eenmaal bijgekomen nam ik mijn positie op kop weer in samen met René. Het was nog een kleine tien kilometer tot Martijns huis. Ondertussen waren een aantal mannen die in ons wiel zaten op kop gekomen, reden voor ons uit, lieten zich weer afzakken. Ik kreeg er geen hoogte van. Ze deden wat er op hun shirt stond, ze reden Chase Papat.

Terwijl Martijn eraf fladderde reden René en ik zijn huis voorbij. Dat was niet helemaal de bedoeling, we keerde om en uiteindelijk was Martijn de eerste die thuis was. Na een bak koffie maakte we de nodige afspraken, iets met een barbecue en een ritje naar Hillywood om het nieuwe huis van Ien te bezoeken.

Daarna namen we afscheid van Martijn en gingen rustig op huis aan, het was weer een mooie dag.