#oldun

Dedi ki; ölmen gerek belki bi'kaç defa

Ben de yaşamak denen şeyi saksıya gömdüm

SEN HİÇ KÜRT OLDUN MU? 

| #StêrkaCiwan

Ekim 2019 |

Sahi be, sen hiç Kürt oldun mu?

Geçti mi çocukluğun mermilerin ışığında?

Yayıldı mı köyüne kan kokuları?

Sonra dövdüler mi babanı köy meydanında?

Annenin ‘hawar’ çığlıkları altında

Sahi be, sen de kovuldun mu bir sabahın seherinde yurdundan?

Terk ettin mi toprağını, taşını, suyunu, kuzularını?

Sen de benim gibi yakılmış bir köyün dumanlarında

Kaybettin mi anılarını?

Senin de baban, “negrî lawê min negrî, em ê vegerîn rojekê” dedi mi?

Hiç dönmeyeceğini bile bile

Sahi be, andımız okunurken seni de sardı mı çılgın duygular?

Ama ben Kürt’üm diye bağırmak istedin mi hiç?

Sen de bilmediğin bir dili konuşurken

Kırosu oldun mu kahpe şehirlerin?

Ya da kimliksizliğine yazılmış bir kimlik gibi

Dövüldün mü ölürcesine karakollarda, her kimlik sorulduğunda?

Sahi be, sen hiç faili devlet oldun mu asit kuyularında?

Ya da dağların kuytularına gizlenmiş bir toplu mezarda

Ve seni de aradı mı annen çığlık çığlığa her Cumartesi?

Oysa ben ne çok katledildim bir bilsen!

Zîlan bendim, Dersim ben

Mutkî bendim, Amed ben

Bendim annesinin karnında süngülenen

Her katliamın ardından gök kubbeyi dolduran çığlık benimdir

Uçurumlara kanat açan kadın benim

Ölüme yürürken baş eğmedim diyen adam ben

11’inde 13 kurşun sıkılan bendim

Ceylan benim, Şerzan ben

Soundcloud

Spotify

Twitter

Ömrüm diyorum şimdi ‘ömrüm’

Üzgün bir çocuksun sen..ve yalnız !

Öyle kal !

Çünkü bu dünyada

Sana en çok mutsuzluk yakışıyor...!