İnstagram da bit pazarı sayfaları var, nostaljik eşyalar, kitaplar, dergiler, soda şişesi kapakları gibi şeyler satıyolar. Seksenlerden kalma 16 sayfalık bi mizah dergisine adam 400 lira diyor, eski çocuk kitabına 1000 lira diyor, 17 sayılık yine bi dergiye 20 bin diyor. Bunları gördükçe taşınmalar sırasında giden dergilerim, gazetelerim, oyuncaklarım yani her şeyime daha çok üzülüyorum. He bi yandan da o dergiye 400 lira vermek salaklık bana göre çünkü zaten pdf diye bi şey var. Üstelik yıpranmış ve solmuş oluyor sonuçta o kadar sene geçmiş. Eğer koleksiyon yapan biri değilse sırf merak ve okumak içinse saçma. Koleksiyon için de olsa bana göre çok abartılı fiyatlar. Sonuçta o para eserin sahibine de gitmiyor ki emek var desek. Muhtemelen sokakta kamyonetle gezip eski kitap eski defter alan ( doğayı korumak için sözde ) abiler kiloyla aldıkları böyle eski eserleri fahiş fiyattan satıyor diye düşünüyorum. Türkiye de malesef arşivcilik çok yok, bizde bu gibi şeyler genel olarak evde yer kaplıyor diye çöpe gidiyor ve böyle değerlendiren sayılı kişiler hariç bunlar toplanamıyor ve bu gibi yüksek fiyatlarla sunulmasını da bi yandan anlayabiliyorum ama ben vermem. Bir çok eserde hiç varolmamış gibi kaybolup gidiyor. Keşke bu topraklarda kitaba, dergiye, çizgi romana gerekli değer verilse. Büyük gazeteler geçmişte çıkardığı dergileri keşke tekrar basıp gazetenin yanında sunsa falan diyecem de hepsi paragöz oldu eskisi gibi gazete yanında bi şey verirler mi hiç. Ama keşke dediğimiz için bu laflar boş bi kelime yığını oluyor tabi ki..

Afedersiniz ama ben sizi hayatımdan iyi ki cikarmisim oh be